Mens en dier kunnen ontzettend diep verbonden zijn. De band tussen Ilona Beemsterboer (44) uit Vught en haar hond Pip (8) is zelfs zo sterk dat Ilona besloot een tattoo te nemen ter ere van haar trouwe viervoeter. “Pip betekent voor mij onvoorwaardelijke liefde. Soms heb ik meer aan haar dan aan een mens.”

Acht jaar geleden deed Pip haar intrede in Ilona’s gezin. Zij en haar man hebben samen een zoon: Job. “Job is enig kind. Hij is met medische hulp verwekt en we durfden het niet aan om dat nog een keer te proberen”, vertelt Ilona. “Job voelde zich alleen. Toen hij negen werd hebben we hem Pip cadeau gegeven, zodat hij een maatje had.”

Maar als je een hond in huis neemt, moet je daar als gezin achter staan en het niet alleen voor je kind doen, vindt Ilona. “Een kind kan er niet voor zorgen.”

Sinds Pip in het gezin is werkt Ilona alleen nog maar avonddiensten, zodat het hondje nooit lang alleen hoeft te zijn. Daardoor brengen ze veel tijd met z’n tweeën door. “Ik spendeer meer tijd met haar dan met wie dan ook.”

Geen liefde op het eerste gezicht
Het was geen liefde op het eerste gezicht tussen Pip en Ilona. “Pip was als puppy erg fel. We moesten haar echt leren wie de baas is. We moesten ook wel even aan elkaar wennen. Best logisch, want je kent elkaar natuurlijk nog niet. Na de puppytijd is dat gelukkig veranderd.”

De Vughtenares krijgt onvoorwaardelijke liefde en steun van haar huisdier. “Alles wat je doet is goed voor zo’n beestje. Ze is altijd blij.”

Toen Ilona’s moeder eierstokkanker had, voelde ze de liefde van haar hondje het sterkst. “Daar had ik veel verdriet over. Pip voelde dat. Ze kwam continu bij me liggen.”

Ilona deelt Pips liefde graag met haar dementerende schoonmoeder. “Daar nemen we Pip vaak mee naartoe. Het geeft haar afleiding. Ze heeft zelf altijd hondjes gehad en is erg gelukkig als die van ons meekomt. Pip is ook erg beschermend op haar.”

Onvervangbaar
Vorige zomer besloot Ilona een klein hartje met twee pootafdrukjes op haar enkel te laten tatoeëren. Ze kwam op dat idee nadat ze drie weken op vakantie was geweest zonder haar trouwe viervoeter. “Pip loopt altijd met mij mee. Door deze tattoo is ze echt altijd bij me. Sommige mensen denken dat ze dood is wanneer ze de tattoo zien, maar er is niks aan de hand hoor. Waarom zou ik er mee wachten tot ze er niet meer is?”

Ilona denkt dat ze soms meer aan haar hond heeft dan aan een mens. “Ze vraagt niks van me en ze is altijd oprecht blij als ik thuiskom. Ze geeft alleen maar.”

Pip is voor de Vughtenaar onvervangbaar. “Ik zie haar echt als mijn kind. Ik zal nooit meer een andere hond nemen. Voor mij is er maar één.”

Hier lees je alle verhalen van de rubriek Mijn tattoo en zijn verhaal.