De laatste tekening van Lynn wordt een blijvende tattoo voor haar ouders
Maartje van den Elsen en haar vriend Danny en zoon Luke uit Someren verloren in 2023 hun dochter en zus Lynn op 10-jarige leeftijd. Een week voordat ze overleed, brachten Maartje en Danny samen met Lynn nog een bezoekje aan de tattooshop, waar ze een hartje op hun pols lieten zetten. Het hartje was de dag ervoor door Lynn getekend. "Als we de tattoo zien, denken we nog extra aan haar."
Lynn was nog maar vijf jaar oud toen ze in 2017 de diagnose leukemie kreeg. "Het was een goed behandelbare variant", vertelt Maartje. "Na een behandeling van twee jaar ging het weer hartstikke goed. Ze had haar leven terug."
Tot ze vijf jaar later erg pips zag en veel blauwe plekken kreeg. "Toen gingen bij mij de alarmbellen weer rinkelen. Via een beenmergpunctie werd duidelijk dat de leukemie terug was. Nu in een agressieve, complexe vorm."
De enige kans op genezing was een stamceltransplantatie. "Dat is heel zwaar, maar Lynn ging er heel rustig doorheen. Met een worstenbroodje hier en daar, dat was haar favoriet. 'Maar wel de echte goeie van de bakker' zei ze dan. Toen ze een maagsonde kreeg, zei ze na twee dagen: 'Geef me maar worstenbrood'", grinnikt Maartje. "We hebben zo om haar gelachen."
Na de transplantatie leek het even allemaal de goede kant op te gaan. "Een maand lang kon ze weer alles doen wat ze wilde. Naar school, de bioscoop, leuke dingen doen met vriendjes en familie. Precies wat een meisje van 10 hoort te doen." Toch deed de transplantatie niet waar het gezin op had gehoopt. "We kregen te horen dat de leukemie weer terug was, en niet meer te genezen."
Lynn verbleef in het Catharina Ziekenhuis in Eindhoven, tot ze wisten dat het niet lang meer ging duren. "Begin februari kwam ze thuis. Ze was doodziek maar de dag erna knapte ze opeens helemaal op. We wisten niet wat we meemaakten en dachten zelfs even dat de dokter een foutje had gemaakt. De thuiszorg zei: dit zijn jullie cadeau-weken, hier moet je gebruik van maken."
En dat deed het gezin. "Een week voor haar overlijden zijn we met z'n vieren twee dagen naar de Efteling geweest. We hebben supermooie herinneringen gemaakt."
"Ze was zo sterk. Daar kunnen we met z'n allen heel veel van leren."
Een dag na het uitje zag Maartje dat Lynn een hartje op haar pols had getekend. "Ik vroeg of ze dat ook bij mij wilde doen", vertelt Maartje. "Het was heel mooi en ik zei dat ik het eigenlijk wilde laten tatoeëren." Lynn geloofde haar moeder niet: "'Dat doet heel pijn hè', waarschuwde ze me. Maar toen ze zag dat ik het meende, wilde ze meteen mee naar de tattooshop."
De volgende dag was de afspraak al gemaakt. Ook papa Danny ging mee, voor dezelfde tattoo. "Hij wilde graag dat Lynn haar naam onder het hartje zette om ook te laten tatoeëren, maar daar stak ze een stokje voor. Ze vond één tattoo voorlopig wel genoeg", glimlacht Maartje.
In diezelfde week bracht Lynn nog een bezoekje aan haar klasgenootjes en ging het gezin nog zwemmen. "Ze was zo sterk. Daar kunnen we met z'n allen heel veel van leren."
"We zeiden vaak: als iedereen was zoals jij, was de wereld zoveel mooier."
Lynn overleed op 22 februari 2023. Ze werd maar tien jaar oud. "Zeventig jaar te vroeg", zegt Maartje. "Maar ze kon niet meer. Als ik aan haar vroeg of ze niet bang was om dood te gaan, zei ze van niet. "Ik weet toch niet waar ik heen ga." Na haar dood wilde ze wel graag bij ons blijven. Ze heeft een eigen kast ontworpen die in de huiskamer staat. Daarin staat haar as, met al haar andere spulletjes."
Lynn was altijd zichzelf. "Ze was altijd positief, heel wijs en intelligent, grappig en gevoelig. We zeiden vaak: als iedereen was zoals jij, was de wereld zoveel mooier." Dat Lynn die wereld niet langer mocht meemaken en de wereld niet langer van haar mocht genieten, voelt dan ook heel oneerlijk. "We hebben er geen vrede mee, maar voelen wel berusting", zegt Maartje. "Zij hoeft geen chemo en ziekenhuisbezoeken meer en heeft nu rust."
Met het hartje op hun pols voelt het alsof hun dochter altijd dichtbij is, ook fysiek. "Haar broertje Luke is nu negen jaar en die zei pas: "Ik wil later misschien ook wel hetzelfde hartje als jullie". Als we het hartje zien, denken we nog extra aan haar."
Hier lees je alle verhalen van de rubriek Mijn tattoo en zijn verhaal.
Heb jij ook een mooie tattoo met een verhaal? En wil je dit met ons en onze lezers delen? Stuur dan een mailtje naar [email protected].
