Voor veel wielerprofs start de liefde voor wielrennen op jonge leeftijd. Voor Teuntje Beekhuis (30) niet, want de Geldropse begon pas op haar 22ste voor de lol bij een studentenwielervereniging. Al snel volgde een kans als prof, waar ze nog steeds volle bak van geniet. “Toen ik begon, wist ik helemaal niets van fietsen.”

Beekhuis deed in haar jeugd veel aan paardrijden. In haar studententijd kwam wielrennen op haar pad, al was het voor de Geldropse niet direct duidelijk dat ze talent had.

“Bij de vereniging in Eindhoven waren er vooral mannelijke leden en daar fietste ik mee. Dat ging best wel goed, maar ik kon me amper meten met andere vrouwen. Toen ik meedeed aan een paar wedstrijdjes, zag ik pas dat ik er aanleg voor had.”

In 2018, ze fietste toen nog niet lang, tekende ze een contract bij de Nederlandse wielerploeg Parkhotel Valkenburg. “De eerste jaren wist ik niets van het wereldje. Toen er een tijdrit op het programma stond, kwam ik gewoon aan in mijn shirtje. Van een tijdritpak had ik nog nooit gehoord.”

De jaren daarna reed ze voor professionele wielerteams, waaronder Jumbo-Visma en sinds 2024 voor het Noorse Uno-X Mobility. “Ik heb zeker in het begin heel veel energie in de sport gestoken. Ook ben ik offroad gaan fietsen om me technisch te verbeteren. Wat een voordeel is, is dat ik niet bang ben aangelegd. Natuurlijk maakte ik in het begin fouten en lag ik wat vaker op de grond dan een ander. Maar mede dankzij feedback van vrienden ben ik me blijven ontwikkelen.”

Ze reed al drie keer de Giro d’Italia en vorig jaar de Tour de France Femmes, maar ze vindt zich vooral geschikt voor de klassiekers. Zo eindigde ze in Parijs-Roubaix twee keer in de top twintig. “Dat is zo’n bijzondere koers, vooral technisch leuk. Het is de strijd hoe diep je kunt gaan. Bij de wedstrijd vorige week deden mijn rug en handen zo’n pijn, dat ik de volgende dag op de bank ben blijven liggen.”

Komende zondag staat de Amstel Gold Race op het programma, met de finish in haar huidige woonplaats Valkenburg. “Ook een mooie wedstrijd waar ik me wil laten zien. In de toekomst hoop ik me verder te ontwikkelen in de klassiekers.”

Een overwinning in een grote koers zit er voor haar gevoel nog niet in. “Op het allerhoogste niveau kom ik wat tekort voor de winst, wellicht dat het wel lukt in een kleinere koers. Het moet op zo’n dag allemaal meezitten.”

Waar ze vooral op hoopt, is om blessurevrij te blijven. In haar nog korte carrière als wielrenster heeft ze namelijk flink wat pech gehad. “Ik ben twee keer geopereerd aan een bekkenslagader. De eerste keer is dat probleem niet helemaal aangepakt, waardoor ik twee jaar lang heb gekwakkeld. Heel frustrerend en mentaal pittig, want ik kon er niet het maximale uithalen. Het duurde lang om de trainingsachterstand weg te werken. Nog steeds voel ik dat ik stappen zet.”

Ondanks een aflopend contract bij haar Noorse werkgever hoopt Beekhuis dat haar profavontuur een vervolg krijgt. Haar studie Medical Biology kan ze in de toekomst altijd nog oppakken. “Ik heb alleen mijn bachelor afgerond, want het was te zwaar om te combineren met topsport. Van deze keuze heb ik geen moment spijt. Vergeleken met veel andere banen is dit een prachtig leven.”