Piet en Leny zijn 70 jaar getrouwd: 'Het is geven en nemen' in Valkenswaard

Piet (91) zag Leny (91) en was meteen verkocht. Hij had maar één gedachte: "Die moet ik hebben." Dinsdag krijgt het stel uit Valkenswaard de burgemeester op bezoek want dan zijn ze zeventig jaar getrouwd. "Ik ben er trots op", zegt Piet Wils thuis op de bank.

Op de dansvloer in een café leerden ze elkaar kennen. "Zij danste graag. Ik kon niet dansen. Ik heb haar weggehaald van de dansvloer en ben nooit meer teruggegaan", zegt hij lachend. Om haar hart te veroveren, moest Piet het dus niet van zijn dansmoves hebben. Maar wat dan wel?: "Ik ben heel lief voor haar geweest."

"Hij kan lief zijn", zegt Leny Wils. "Anders houd je het geen 72 jaar vol." In het begin moest Leny aan hem wennen en dacht ze: "Wat moet ik met hem? Maar hij bleef aanhouden." Piet stelde haar rechtstreeks de vraag of ze interesse had in hem: "En of we samen iets op konden bouwen. Dat is goed gelukt."

Ze zijn in hetzelfde jaar geboren, in dezelfde maand zelfs: september. "Ik ben de baas", zegt Piet. "Ik ben acht dagen ouder." En weer volgt die onmiskenbare lach. Piet kijkt graag met veel humor naar het leven. Misschien wel noodgedwongen om het vol te houden, want hij moest in zijn leven al zeventien keer onder het mes. Gelukkig kan Leny, na al die jaren, nog steeds hartelijk lachen om de vele grapjes van haar man. 

Op de vraag waar hij haar 's nachts voor wakker kan maken, antwoordt hij: "Niet voor seks." En weer volgt die schaterlach. "Dat is al langer voorbij. Ik ben twee keer aan mijn prostaat geopereerd dus die zin is bij mij ook weg." 

In hun verkeringstijd raakte Leny zwanger. “Ik ging liever naar de hei om te kijken of de hei twee kuntjes hoog was”, zegt Piet.  Nu lacht Leny lacht hard. “Onze oudste dochter was op onze bruiloft”, voegt hij eraan toe.

Ze waren 21 toen ze trouwden. En ze kregen acht kinderen: drie zonen en vijf dochters. “Het was hard werken. Er moest brood op tafel komen", legt Piet uit. "Ik heb altijd twee banen tegelijkertijd gehad.” Ook Leny werkte. “We hebben ons kapot gewerkt”, zegt ze. “Ze zijn nooit iets tekort gekomen.”

Het geheim van 70 jaar bij elkaar blijven, wil Piet wel onthullen: “Je moet veel van elkaar houden. Elkaar liefhebben en alles voor de ander overhebben. Alle lief en leed samen delen."

"Niet alles door de vingers zien, maar wel voor elkaar klaar staan", gaat hij verder. "Het liep niet altijd soepel. Er was wel eens ruzie. Dat ging altijd over de kinderen. Ik was iets strenger.” Hij is er trots op dat ze deze mijlpaal samen hebben bereikt: "Ondanks de problemen die we hebben gehad. Al die keren onder het mes is niet mis.”

Ze kregen ook achttien kleinkinderen en drieëntwintig achterkleinkinderen. Voor het platina huwelijk wilden ze een groot feest geven, maar dat gaat niet door. Leny kwakkelt met haar gezondheid en Piet zorgt nu voor haar. “We hebben ernaartoe geleefd”, zegt Piet. “Dat grote feest lukt niet. Nu vieren we het alleen met de kinderen.” 

Piet heeft tot slot nog wel een liefdesadvies voor de jongere generaties: "Je moet van elkaar houden. Als je dat niet hebt, wordt het niks. Het is geven en nemen."