Moerdijk is al tien jaar thuis voor Roland: 'Hopen dat het blijft bestaan'
Sinds 11 november 2025 staan het dorp Moerdijk en zijn 1100 inwoners vol in de spotlight. Die dag sprak bijna de volledige gemeenteraad uit dat het dorp vanwege de grote energie-infrastructuuropgave geen toekomst heeft. Hoewel er nog geen besluit is, wordt er veel gesproken over de Moerdijkers. Maar wie zijn ze eigenlijk? ZuidWest Update gaat de komende tijd langs bij deze inwoners. Een van hen is Roland Delavigne.
Voor Roland en zijn vrouw is Moerdijk pas tien jaar huis thuis. Voorheen woonden ze op het Noordereiland in Rotterdam. “Ik werkte veel in Brabant en had altijd veel files, dus besloten we te gaan verhuizen”, vertelt Roland tegen ZuidWest Update. Hij heeft veel huizen gezien tot hij in Moerdijk kwam.
Daar was toen de tweejaarlijkse oldtimershow bezig en ook het bos viel het stel direct op. Ook de schaapjes op de dijk gaven een rustgevend gevoel. Op het huis waren ze meteen verliefd en dat alles zorgde ervoor dat ze in het Brabantse dorp terecht kwamen. “Na tien jaar wonen we hier nog steeds fijn”, geeft Roland aan.
In die tien jaar zijn ze onderdeel geworden van de gemeenschap. “We werden goed ontvangen en het voelde alsof we hier al jaren woonden.” En een grote tegenstelling met Rotterdam waar hij amper contact had met zijn buren. “Hier praten we met elkaar en zeggen we goedemorgen en goedemiddag.”
Met zijn buren klikte het meteen. “In de zomer drinken we wel eens een biertje, gewoon gezellig.” Toch was het gebrek aan een supermarkt nog even lastig. “Maar we zetten een vriezer neer en nu mis ik geen winkel, voor ons klopt het gewoon.“
"In die tien jaar tijd hebben we het dorp echt zien opbloeien."
De rust is ook iets wat Roland erg kan waarderen. “Toen we hier kwamen wonen hadden we nog een hond en toen liepen we vijf keer per dag door het bos. Dat was heerlijk ontspannend. Na ons werk gingen we lekker op het strandje zitten om een biertje te drinken.”
Genieten doet hij nog elke dag. “Alsof je in een dorpje in Zuid-Frankrijk zit, dat gevoel. Als het dadelijk mooi weer is hoeven wij niet te overwinteren in Spanje”, lacht Roland.
Vrienden en familie die bij Roland en zijn vrouw langskomen verbazen zich vaak over de rust in het dorp en omgeving. “Als we visite hebben gaan we vaak een stukje door de polder wandelen, daar kan je het dorp van een afstand zien. Dan zeggen ze: ‘wat is het rustig hier’.” Ook het kleine strandje maakt indruk bij bezoekers. “Mijn kinderen gingen altijd naar Scheveningen, maar die komen nu hier naar het strandje.”
Roland kende Moerdijk al wel voordat hij er kwam wonen. Hij hielp vaak bij een vriend in Zevenbergschen Hoek bij het sleutelen aan motoren. “We deden vaak testen met de motoren en reden dan een rondje langs Moerdijk. Ik heb nooit het idee gehad dat het alleen maar industrie was.” Wel is de uitstraling van het dorp volgens Roland wat veranderd. “Het dorp is opgeknapt, zoals de wegen. In die tien jaar tijd hebben we het echt zien opbloeien.”
Ondanks dat hij inmiddels goed is ingeburgerd is hij nog niet zo actief bij verenigingen zoals sommige bewoners. “Wij zijn niet zo, maar we zeggen wel gedag.” Die behoefte had hij zelf eerder niet. Zowel Roland als zijn vrouw werken veel en Roland gaat in de weekenden vaak hiken. In combinatie met de verbouwing van hun huis bleef er weinig tijd over.
Maar sinds eind vorig jaar hebben ze zich aangesloten bij de Dorpstafel Moerdijk. “We willen gewoon alles weten. Mijn vrouw zit bij leefbaarheid en ik bij behoud.” Via die weg rollen ze ook een beetje richting het verenigingsleven en leren ze nog meer mensen kennen.
“De saamhorigheid is hier heel groot. Op de vergadering van de Dorpstafel is het altijd druk.” Roland blijft altijd nog wel meer op zichzelf, geeft hij toe. “Maar we vinden het wel leuk om bij die vergadering even een praatje te maken.”
Wat betreft de toekomst is Roland positief al hoewel er veel afhangt van juni. Tot die tijd woont Roland zeker nog fijn. “Ik geniet nog elke dag. Ik kan hier nog wel een paar jaar vertoeven.” De laatste puntjes op de i van de verbouwing maakt hij dan ook nog zeker af. “Ik ga de buitenkant nog schilderen, want ik wil het gewoon voor mijzelf afhebben. Anders heb ik slapeloze nachten”, lacht hij.
Mocht het doek toch vallen voor Moerdijk zou hij in een naastgelegen dorp gaan kijken. Gezamenlijk verhuizen behoort tot de mogelijkheden. Toch zou dat wel een grote stap zijn. “Je moet weer opnieuw beginnen en de mensen leren kennen. Nu let je toch allemaal een beetje op elkaar.”
Hij verwacht in ieder geval tot zijn pensioen in het dorp te kunnen blijven. “Het dorp bestaat al langer dan 1000 jaar en dat vind ik mooi. Dat het dan zo opgeruimd zou worden is wel triest. Maar we hopen dat het blijft bestaan”, aldus Roland.
Hier lees je alle verhalen over het verdwijnen van het dorp Moerdijk.