Zwaar bepakt met een schildersezel op z’n rug, een rugzak vol pastelkrijtjes op z’n buik en een flinke dosis goede moed stapt Bo Emmens uit Tilburg woensdagmorgen op zijn fiets. Hij is kunstenaar, maar tekent geen adembenemende vergezichten of imposante gebouwen. Hij focust zich juist op het alledaagse van de stad, het liefst met een hoop afzettingen, opengebroken wegen en omleidingsborden. "Ik wil de rauwheid van de stad vastleggen, want ik denk dat daar de ziel in zit", vertelt hij.

Deze keer staat de Besterd op de planning. De straat krijgt een flinke opknapbeurt en dat is voor Bo precies wat hij zoekt. "Ik kijk altijd naar het onderwerp, vaak verbouwingen, werkzaamheden. Dat vind ik mooi door de kleuren van rode verkeersborden en gele omleidingsborden. Het geeft een mooi contrast met de rest van het straatbeeld."

Halverwege de tocht van zijn atelier naar de tekenlocatie trapt hij ineens op de rem. Vanuit zijn ooghoek ziet hij een mooi doorkijkje met groene bomen, een hele hoge flat en een bouwterrein. "Dit vind ik ook wel iets hebben, maar ik ben bang dat er te veel te zien is", legt hij uit, nadat hij even heeft staan nadenken.

Eenmaal aangekomen op de Besterdring valt zijn oog meteen op de opengebroken straat met de welbekende afzettingshekjes en omleidingsborden. Na een paar keer op en neer lopen, heeft hij zijn plekje gevonden. "Het mooie is dat we hier midden op de weg kunnen gaan zitten", vertelt hij. "Dat wil ik wel vaker, maar normaal gesproken gaat dat natuurlijk niet."

Met zijn uitgeklapte ezel en de pastelkrijtjes voor zich in een bakje kan hij beginnen. "Ik begin met een schets van potlood en werk alleen met oliepastel", legt Bo uit. "Dat zit een beetje tussen tekenen en schilderen in. Het is met een krijtje, maar het resultaat is schilderachtig." Terwijl hij geconcentreerd kijkt en de eerste vormen optekent, begint het houten plaatje op zijn ezel al een beetje op de afgesloten Besterdring te lijken.

Bo maakt tekeningen van straatbeelden waar lang niet iedereen een kunstwerk in zou zien. "De hele lol van kunstenaar zijn, is dat je anders mag denken." Zo maakte de geboren Amsterdammer al eens een kunstwerk van de parkeerplaats achter de Schouwburg én eentje van Tilburgs bekendste rotonde.

Dan doelt Bo natuurlijk op het Draaiend Huis, al zie je het op zijn werk maar nauwelijks terug. "Daar zijn natuurlijk al heel veel foto’s van, dus voor mij als tekenaar is het overbodig om daar nog aandacht aan te besteden", vindt hij. Hij maakte een foto vanuit de auto, waar het verkeerslicht het middelpunt is. "Je ziet links maar een heel klein stukje Draaiend Huis."

Waar de kunstenaar ook veel waarde aan hecht, is het contact met voorbijgangers. "De meeste mensen begrijpen niet meteen wat ik doe. Ik moet altijd uitleggen dat het geen hobby is, maar mijn baan", lacht hij. Ook leert hij veel over de plek waar hij werkt. "Iemand kan met een bepaalde emotie over een plek praten, omdat hij of zij er leeft. Dat neem ik mee en dat gaat als het ware tussen de oliepastel en het hout zitten. Daar wordt het alleen maar mooier van."

Nadat hij een uur heeft zitten tekenen, legt Bo uit wat hij tot nu toe gedaan heeft. "Mijn werk heeft altijd een hoofdrolspeler en dat is in dit geval een geel paaltje." Verder zie je een rood-wit afzethek, groene bomen en de strakblauwe lucht. Wanneer je dat afzet tegen de werkelijkheid, herken je flarden, maar noemt Bo het ook nog wel een beetje abstract. Of het nu dan af is? "Misschien wel, want ik hou wel van lege vlakken in mijn werk."

Een goed bestede ochtend. De krijtjes kunnen terug in de tas, de ezel wordt ingeklapt en weer op de rug gehangen. Onder toeziend oog van het winkelend marktpubliek stapt Bo op zijn fiets en rijdt weer weg, op zoek naar een volgend pareltje. Een bestelbusje keert op de weg, hij kan niet verder. Afgesloten.