Dennis verloor Yasmine en huwelijksaanzoek bleef uit: 'Huil nog elke dag'
Het leven van Dennis Verhoeven (46) uit Eindhoven staat sinds nieuwjaarsdag stil. Waar er eerst nog liefde, PSV en toekomstplannen waren, overheerst nu het gemis. Zijn vriendin Yasmine Chaibi (40), met wie hij een jaar samen was, overleed plotseling na een bloedvergiftiging. "Het voelt alsof ik knock-out ben geslagen", zegt hij zacht.
Dennis en Yasmine vonden elkaar op een plek waar ze zich allebei thuis voelden: tussen mensen die, net als zij, leven met een beperking. Dennis heeft een spierziekte en klompvoet, Yasmine zat in een rolstoel. Maar dat bepaalde niet wie ze waren. "Wij lieten ons niet tegenhouden", vertelt Dennis. "Wij genoten van het leven."
Hun eerste kennismaking was op de boksschool in Eindhoven, waar Dennis lesgaf aan mensen met een beperking. Dat wilde Yasmine, ook al zat ze in een rolstoel, zeker proberen. Al snel kwam er een echte date naar de bioscoop en was het meteen raak. "Liefde op het eerste gezicht", zegt hij. "Voor ons allebei." Wat hem het meest raakte? "Haar ogen. Haar lach. Ze straalde elke dag."
"Samen op de tribune bij PSV was echt ons moment."
Een grote gedeelde passie was voetbal. Beiden waren fanatieke supporters van PSV en hadden een seizoenkaart op de West-tribune. Ze noemden zich voor de grap de 'West Side Hooligans'. Wedstrijden waren vaste prik, net als het meeleven met hun favoriete spelers, onder wie clubheld Danny Koevermans. "We zaten samen op de tribune, met onze groep vrienden. Dat was echt ons moment."
Maar hun leven samen bestond uit meer dan voetbal. Ze gingen graag naar de bioscoop – al was niet elke film Dennis’ smaak – en brachten tijd door met familie. Achter de schermen groeiden ook de plannen voor de toekomst. Dennis wilde Yasmine op haar verjaardag, 5 februari, ten huwelijk vragen. Hij had al ideeën: een filmpje met foto’s van hun tijd samen, een bijzonder moment om haar te verrassen. "Alles lag klaar", zegt hij. "Alleen… het is er nooit meer van gekomen."
Eind december ging het mis. Yasmine werd opgenomen in het ziekenhuis, waar bleek dat ze een bloedvergiftiging had. Dennis was dagenlang aan haar zijde. Op 1 januari kwam het verwoestende bericht: ze was overleden. "Mijn schoonmoeder belde me. Ik wist niet wat ik hoorde."
Sindsdien voelt het leven leeg. "Toen mijn vader overleed, was mijn vuur al uit", vertelt Dennis. "Yasmine heeft dat vuur weer aangestoken. Door haar kreeg ik weer zin om dingen te doen. En nu… is dat weer weg." Hij beschrijft zijn dagen als leven op de automatische piloot. "Ik ben er wel, maar ook niet. En ik huil nog elke dag."
"Deze titel van PSV is voor Yasmine."
Toch is er één plek waar hij blijft komen: het stadion. PSV voelt anders zonder haar, zeker toen de club onlangs kampioen werd. "Je bent blij, maar tegelijk denk je: het is niet compleet. Deze titel is voor haar." Om haar dichtbij te houden, draagt Dennis een PSV-shirt met haar naam en leeftijd op de rug.
De herinnering aan Yasmine leeft voort in kleine dingen: een liedje, een wedstrijd, een plek op de tribune. En vooral in wat ze hem gaf. "Voor mij gaat het om de binnenkant", zegt Dennis. "En zij… zij was gewoon alles."
