Gladde kasseien zorgen voor adrenaline en angst: 'Ze doen het supergraag'
Keiharde regen, valpartijen, winderige polderwegen en slippen op kasseien. De HIVE Slag om Woensdrecht werd zondagmiddag voor de wielrenners een echte slag, waarbij Roan Konings uit Oudenbosch won. Toeschouwers en de organisatie genoten van de klassieker, die mogelijk in de toekomst verder kan groeien. "Als de wielrenners en de bonden het waarderen, is niets onmogelijk", zegt voorzitter Niels van Elzakker.
Het was de vierde keer dat De HIVE Slag om Woensdrecht werd georganiseerd. Dit jaar voor het eerst als UCI 1.2-wedstrijd, waarbij ploegen punten konden pakken voor de internationale ranglijst. In totaal deden er 25 ploegen mee in de gemeente Woensdrecht en omgeving, waarvan negen uit het buitenland.
"We zitten met onze klassieker een niveau onder bijvoorbeeld de Amstel Gold Race", zegt Van Elzakker. "Een flinke groei hoeft van ons niet per se, maar we sluiten niets uit. Stap voor stap gaat het niveau omhoog, maar het belangrijkste is dat de renners graag rijden."
"Direct in het begin ging het er bikkelhard aan toe met regen en valpartijen."
Een verschil met de eerste drie edities bleek het weer. De zon liet zich maar weinig zien, de regen maakte het tot een zware wedstrijd. "Direct in het begin ging het er bikkelhard aan toe met regen en valpartijen. De boeren zijn blij met regen, maar ook veel renners houden van zware omstandigheden. De naam Slag van Woensdrecht gaat terug naar de Tweede Wereldoorlog, maar dit was een slag voor de wielrenners."
De klassieker kan worden gezien als de Brabantse versie van Parijs-Roubaix. Met meerdere kasseienstroken was het oppassen voor het peloton. Voor de Belgen Liesbet Desmedt en Nathalie Smits, die hun zonen kwamen aanmoedigen, was het spannend om naar te kijken.
"Die gladde kasseien, het is elke keer een beetje sterven voor ons", zeggen de moeders lachend. "De eerste ronde al waren ze zeiknat en de derde ronde waren de jongens zo vies dat we ze bijna niet herkenden. Je ziet de vermoeidheid op de gezichten, maar ze doen het supergraag. Ze dromen van een profbestaan en gaan voor hun kans. Hopelijk rijden ze later grote koersen zoals Parijs-Roubaix."
"Deze koers ziet er goed uit en valt gunstig."
Bij een langere kasseienstrook stond John van der Lee van wielervereniging Willebrord Wil Vooruit langs de kant. Zijn ene zoon Jardi is wielerprof, zoon Dani reed mee in de 'thuiswedstrijd'. "Deze koers ziet er goed uit en valt gunstig op de wielerkalender. Of de klassieker verder kan groeien is altijd maar de vraag, maar de renners doen graag mee."
Tussen de zeven rondes door kwamen kinderen in actie tijdens de Dikke Banden Race. En dat op de beroemde Scheldeweg waar Mathieu van der Poel regelmatig als winnaar over de streep kwam.
Een jeugdige wielrenner die meedeed aan de Dikke Banden Race, was de 7-jarige Bouke van Ravenstein uit Hoogerheide. Als het aan hem ligt, rijdt hij in de toekomst ook mee in de klassieker. "Heel leuk dat er zoveel goede wielrenners hier door de omgeving fietsen. Ik zou dat graag willen bereiken en dat mensen mij dan aanmoedigen. Daarvoor moet ik wel heel veel trainen."
