De klap van de degradatie galmt nog na in Breda. Maar voor sommige NAC-supporters doet het extra pijn: zij raken niet alleen de Eredivisie kwijt, maar ook hun vaste plek op de tribune. Vrijdagavond, de vaste speeldag in de Keuken Kampioen Divisie, is voor hen kansloos en dus moeten zij de sfeer bij NAC gaan missen.

Voor Pieter en Bryan Lips voelt het als het einde van een traditie. Al ruim twintig jaar trekken vader en zoon samen naar het stadion. "Dat is ons ding",  zegt Pieter. "Altijd samen, altijd NAC. Maar door de degradatie is dat voorlopig weer voorbij." 

In hun bakkerij begint het werk precies op het moment dat NAC voortaan op vrijdag aftrapt. "Wij staan om acht uur deeg te draaien en worstenbroodjes te rollen", vertelt bakker Bryan. De wedstrijden op maandagavond zijn ook geen optie, want de wekker gaat dan al om kwart over drie 's nachts. "We balen enorm, want we gaan het allemaal missen: de sfeer, het samenzijn en het pilsje. Dat is waarvoor je komt."

Het is niet de eerste keer dat de bakkersfamilie tegen dit probleem aanloopt, maar de frustratie zit diep. "Na de vorige degradatie konden we ook heel weinig gaan en dat doet dan pijn", vult vader Pieter zijn zoon aan. "Toch houden we onze seizoenkaarten aan, want de clubliefde blijft. Maar het Avondje NAC is ons voorlopig wel afgenomen."

Ook in de binnenstad van Breda zal de impact van de degradatie voelbaar zijn. In veel cafés komen NAC-supporters 's middags al samen om naar de wedstrijd toe te leven. "Een zaterdagavond met NAC, dat was heilig", zegt Sem van Mook, eigenaar van café Heeren van Breda. "Mensen kwamen uren van tevoren en ze bleven na de wedstrijd hangen. Dat was omzet, maar vooral ook beleving."

Die beleving brokkelt nu af. "Vrijdagavond is anders", vervolgt de NAC-supporter in hart en nieren. "Mensen komen van hun werk en zijn moe. Ze gaan minder makkelijk de deur uit." Van Mook verwacht dat zijn omzet op wedstrijddagen met een kwart tot zelfs een derde zal dalen: "Dat voel je en dat doet pijn."

Bij café Catch 22 ziet eigenaar Ad Baelemans hetzelfde patroon. "Het leeft gewoon minder", zegt hij. "Niet alleen door de dag, maar ook door de tegenstanders. NAC tegen Ajax, dat trekt. NAC tegen een ploeg uit de KKD… dat is toch anders."

Daar komt nog een wrange realiteit bij: de kosten blijven. Horecazaken betalen duizenden euro’s voor sportzender ESPN om wedstrijden uit te zenden. "Als er minder mensen komen kijken, ga je je afvragen waar je het nog voor doet", zegt Baelemans. 

Ook voor de de jeugd heeft de degradatie vervelende consequenties. Bijvoorbeeld voor de 17-jarige NAC-fan Sill Havermans uit Dorst. Waar zijn leeftijdsgenoten volgend seizoen op vrijdag naar het stadion trekken, moet hij afhaken. Niet uit onwil, maar uit plichtsbesef.

"Ik geef op vrijdagavond voetbaltraining aan jonge kinderen", vertelt hij. "Dat is mijn bijbaan en dat vind ik heel leuk. De degradatie komt voor mij eigenlijk dubbel zo hard aan. Mijn club zakt omlaag en ík moet de sfeer bij NAC nu missen."

In Breda wordt op deze manier langzaam duidelijk dat degradatie meer is dan een sportieve tik. Het snijdt in routines, in inkomsten, in tradities. "Maar als we straks een goed seizoen draaien en promoveren, dan staan we over negen maanden gewoon weer met champagne op het bordes", besluit kroegbaas Van Mook. "Dat maakt alles weer goed."