Met gebroken enkel op scootmobiel: Harry's 50 jaar Breda Jazz in Breda

Een halve eeuw muziek, duizenden optredens en nog altijd dezelfde passie. Voor Harry Kanters (66) is het Breda Jazz Festival meer dan een evenement: het is zijn muzikale thuis. Dit jaar viert hij een bijzonder jubileum: vijftig jaar muzikant én vijftig jaar op het festivalpodium.

Hij stond er al toen hij nog maar zestien jaar oud was. Als jonge muzikant liep hij vier dagen lang door de Bredase binnenstad met een straatorkest. "Dat was gelijk feest", herinnert Kanters zich. Overdag spelen in de straten, 's avonds bands kijken in het toenmalige Turfschip. "Je keek je ogen uit. Zoveel muziek, zoveel stijlen. Daar is de liefde echt begonnen."

Sindsdien is er veel veranderd. Waar het festival ooit klein en vooral lokaal was, is het uitgegroeid tot een internationaal evenement van allure met tientallen podia en honderden concerten. "Vroeger had je een paar plekken waar gespeeld werd, nu zijn het er meer dan 25", vertelt de pianist, die tegenwoordig ook in de programmaraad zit. "Het is allemaal veel professioneler geworden."

Zelf speelde Kanters de afgelopen vijftig jaar overal ter wereld: van Europa tot Japan en Australië. Toch blijft Breda speciaal. "Het is mijn thuisstad. Je kent het publiek en de mensen spreken je aan op straat. Dat geeft echt een bijzonder gevoel."

Soms ging dat spelen niet zonder slag of stoot. Zo brak Kanters ooit zijn enkel, maar zijn optreden tijdens het Breda Jazz Festival liet hij niet schieten. "Ik ging gewoon van podium naar podium op een scootmobiel", vertelt hij lachend. Achter de piano moest hij improviseren: zijn rechtervoet kon niet meedoen, dus gebruikte hij zijn linkervoet voor de pedalen. "Dat was even wennen, maar het ging prima."

Ook als muzikant heeft Kanters een ontwikkeling doorgemaakt. Waar hij vroeger nog zenuwachtig was of hij alle nummers wel kende, staat hij nu met vertrouwen op het podium. "Nu beleef je het muzikaal veel intensiever. Vroeger overkwam het je meer."

Komende zondag viert hij zijn jubileum groots op het Breda Jazz Festival, met drie verschillende sets en muzikanten uit binnen- en buitenland. Een echt feestje dus. En stoppen? Daar denkt hij nog lang niet aan. "Mijn wens is dat ik dit nog heel lang mag blijven doen."

Maar hij heeft nog een grotere wens. Thuis maakt hij regelmatig muziek met zijn kleinzoon Jip (6). "Hij heeft het niet van een vreemde", zegt Kanters lachend. "Op zijn derde speelde hij al op de trombone en nu heeft hij thuis een drumstel staan. Het zou geweldig zijn als we later samen op het podium van het Breda Jazz Festival staan."

Want als het aan Kanters ligt, blijft het evenement voor altijd bestaan. "Er komt steeds weer een nieuwe generatie die die oude muziek ontdekt. Jazz leeft. Dat verdwijnt nooit en is er over vijftig jaar ook nog."