Tilburg Trappers-speler Ties van Soest stopt onverwacht met ijshockey in Tilburg

Op 26-jarige leeftijd stopt Ties van Soest uit Tilburg met ijshockey. Na vier hersenschuddingen kiest de Trappers-speler bewust voor zijn gezondheid en een toekomst buiten het ijs.

Na bijna twintig jaar neemt Ties van Soest afscheid van het ijshockey. Op maandag bracht hij zijn club, Tilburg Trappers, op de hoogte van zijn besluit. De vier hersenschuddingen die hij opliep, twee in Amerika tijdens zijn collegeperiode en twee in de Oberliga, hebben hem doen inzien dat doorgaan te risicovol is. Wetenschappelijke onderzoeken maakten hem bewust van de ernstige gevolgen van herhaald hoofdletsel.

Van Soest nam de tijd om zijn keuze te maken. Hij besprak zijn twijfels met zijn naasten, waaronder zijn ouders, broers, vriendin en enkele teamgenoten. Uiteindelijk hakte hij zelf de knoop door. Voor de Tilburgse center betekent het stoppen niet alleen het einde van zijn sportcarrière, maar ook een ander levensritme na bijna twee decennia van intensieve trainingen, reizen en wedstrijden.

Focus op studie
Zijn afscheid van het ijshockey is geen afscheid van ambitie. Van Soest werkt momenteel aan zijn bachelor Econometrie aan de Universiteit van Tilburg, een studie die hij door zijn sportcarrière met vertraging volgt. Hij is van plan om daarna een master te doen en oriënteert zich op een toekomst in het bedrijfsleven of bij de overheid. Financieel zal hij wel een bijbaan moeten zoeken, nu zijn inkomsten uit de sport wegvallen.

Van Soest kijkt terug op een indrukwekkende carrière. Hij begon in Eindhoven en maakte op elfjarige leeftijd de overstap naar een Duitse jeugdopleiding. Hij debuteerde op zeventienjarige leeftijd voor het Nederlands team tijdens het WK in Tilburg. Sinds 2020 speelde hij voor de Tilburg Trappers en vormde afgelopen seizoen een gevreesd trio met Kobe Roth en Reno de Hondt.

Dankbaarheid overheerst
Zijn laatste wedstrijd, een verlies tegen Deggendorfer SC, blijft een bittere herinnering. Toch kijkt hij met dankbaarheid terug op zijn tijd bij de Trappers, vooral op de bijzondere sfeer in de kleedkamer en de verbondenheid met zijn teamgenoten. Het leven ná het ijshockey biedt volgens hem genoeg kansen, zoals tijd voor andere sporten en meer momenten met zijn vriendin Femke.

Met zijn beslissing toont Van Soest realisme en karakter. Hoewel hij het spel zal missen, ziet hij een toekomst buiten de sport en wil hij het risico op verdere hersenschuddingen niet meer nemen. De Tilburg Trappers verliezen met hem een stille leider die altijd hard werkte en zijn team liet schitteren.