Tilburg zoekt de allerlangzaamste fietser: 'Normaal fiets ik heel hard' in Tilburg

Wie zondag door Tilburg liep, kon zomaar een groep fietsers tegenkomen die juist hun uiterste best deed om níét vooruit te komen. Tijdens het Tilburgs Kampioenschap Slowbiking probeerden deelnemers zo langzaam mogelijk elf meter af te leggen zonder hun voeten aan de grond te zetten. En dat blijkt een hele uitdaging. "Het was moeilijker dan ik dacht", zegt deelneemster Danine.

Het evenement was een voorronde van het NK slowbiking, dat later dit jaar in Utrecht wordt gehouden. Door de voorspelde regen bleef het rustig, maar de deelnemers die meededen waren enthousiast. 

Volgens organisator Hans van Ijkk draait slowbiking om het tegenovergestelde van het drukke leven. “Slow biking is langzaam fietsen. Het heeft te maken met een filosofie van slow life, slow food en slow money.  Allemaal slow. Daar kun je beter van genieten.”

Wiebelen en geduld
Hoewel het er eenvoudig uitziet, blijkt langzaam fietsen verrassend lastig. Balans houden terwijl je bijna stilstaat vraagt om concentratie en veel oefening. “Je moet gewoon heel veel oefenen”, vertelt Van Ijkk. “Je moet gewoon meedoen en niet stoppen.”

Volgens hem zit de techniek niet alleen in het stuurwerk. “Dat zit allemaal tussen de oren en in de kleine teen”, zegt hij lachend. “Het is een balans-act en daarnaast is het gewoon fun om te doen.”

En de sportieve ambities zijn groot, al is dat met een knipoog. “We hopen dat het onderdeel wordt van de Olympische Spelen in 2078 in Tilburg”, lacht de organisator.

‘Moeilijker dan ik dacht’
Deelnemer Danine ontdekte al snel hoe lastig het is. “Het viel tegen. Het is moeilijker dan ik had gedacht”, vertelt ze na haar rit.

Ook haar tactiek bleek niet ideaal. “Eigenlijk wilde ik zo snel mogelijk met mijn voorwiel bewegen, maar daardoor ging ik juist sneller.” Nog even oefenen dus, voordat ze eventueel mag deelnemen aan het NK.

Jong talent op de fiets
De opvallendste deelnemer van de dag was de 11-jarige Nick Leijten. Hij zette met 34 seconden de langzaamste tijd van de middag neer. “Normaal fiets ik heel hard”, zegt hij lachend.

Zijn geheim zit vooral in het sturen. “Veel oefenen en vooral flink sturen”, legt hij uit. Tijdens het parcours bleef hij constant met zijn stuur bewegen om overeind te blijven. “Niet trappen en dan een klein beetje naar voren trappen. Je moet ook zorgen dat je niet omvalt.”

Toch was zijn tijd nog niet genoeg voor een ticket naar het NK. “Dat is pas als je er meer dan veertig seconden over doet”, weet Nick. Dat houdt hem niet tegen om verder te trainen. 

Ook zijn zusje Sophie deed mee aan de wedstrijd. “Ik wou een beetje langzamer zijn dan mijn broer", vertelt ze. Dat is helaas niet gelukt. "Het is heel moeilijk. Daarom moet je ook vaak oefenen."

‘Remmen, dat is de tactiek’
Niet alleen kinderen waagden zich aan de bijzondere discipline. Ook oudere deelnemers stapten op de fiets. Cas had na een eerste proefrondje zijn strategie al klaar. “Remmen. Op tijd remmen. Dat is de tactiek.”

Hoe langzaam hij precies wilde gaan, wist hij nog niet. “Zo langzaam mogelijk hè. Als laatste binnenkomen.”