Vier dagen zonder scherm: 'Ik verwacht dat ik het heel zwaar ga krijgen'
Nog één allerlaatste berichtje versturen en dan verdwijnt het mobieltje in de kluis. Ook de laptop wordt ingeleverd. Het klinkt voor de gemiddelde veertienjarige als een nachtmerrie, maar toch doen negentien vwo-leerlingen van het Christiaan Huygens College in Eindhoven mee aan een experiment. Hoe is het leven zonder schermen? "Ik denk dat het wel moeilijk gaat zijn, maar ik ga het gewoon proberen", zegt leerling Silvijn Vaassen.
Maandagochtend om half negen leveren ze alles in. Het laatste berichtje op het mobieltje van Silvijn komt van zijn ouders. "Ze schrijven: succes topper! Als het niet lukt, dan is het ook een geslaagd experiment."
De leerlingen zitten allemaal in het tweede jaar van het gymnasium. Hun mentor Karin Nieuwenhuis kwam met het idee. "We gaan met deze klas een schermvrije week tegemoet. Geen telefoon, geen laptop en zo min mogelijk televisie. Als de hele familie 's avonds om acht uur het journaal gaat kijken, kan ik niet verbieden dat ze niet meekijken. Maar het is niet de bedoeling dat ze gelijk de tv aanzetten als ze thuiskomen."
Mentor Karin heeft een doel met het experiment. Mobieltjes mogen al niet gebruikt worden op school, maar ze wil nu dus een stap verder gaan. "Ik wil gewoon eens kijken of dit meer rust brengt. Of dat het meer sociale contacten oplevert. Persoonlijker contact."
"Ik verwacht dat ik het heel zwaar ga krijgen."
De leerlingen zelf zien het wel zitten. "Ik zit twee tot drie uurtjes per dag op mijn mobiel", zegt leerling Ardyan Nanva. "Ik vind dat het een goed idee is, want ik vind dat kinderen tegenwoordig te veel op hun telefoon zitten in plaats van naar buiten te gaan."
Mohammad Shibly zit het liefst op TikTok. Dat moet hij nu even vaarwel zeggen. Hij heeft deze week uren die hij anders moet invullen. "Ik ga dan buiten spelen met mijn vrienden."
Willem Relker stuurt zijn laatste appje naar familie. "Naar de groepsapp van ons gezin. Ik heb 'doei' geschreven." Hij gaat twee zaken lastig vinden. "Geen muziek luisteren en geen wekker kunnen zetten. Dat zijn wel twee dingen die ik elke dag wil doen. Dat is een deel van mijn routine en dat is dan wel lastig om te veranderen. Waarschijnlijk kom ik wel eens te laat."
De leerlingen hebben hun rooster en hun huiswerk moeten opschrijven. Ze gaan in een boekje bijhouden hoe het met ze gaat. "Ik realiseer me dat er ook heel veel sociale contacten online zijn", zegt mentor Karin. "Hoe is het dan als dat wegvalt? Zoeken ze elkaar dan op? Worden ze juist eenzaam? Dat is de vraag."
Vrijdag krijgen de leerlingen hun mobieltje en laptop weer terug. Volgens mentor Karin zullen er zeker kinderen afkickverschijnselen hebben. "En er zijn misschien ook wel leerlingen die het niet helemaal hebben volgehouden. Maar daarvan heb ik gezegd dat dat niet geeft. Dat is ook een uitkomst. Het is juist interessant om dat ook te bekijken. Het gaat erom dat je ervoor gaat en dat je eerlijk bent. Integriteit bij het verwerken van je data bij een onderzoek is gewoon belangrijk, ook later."
Zelf doet de mentor ook mee. "Ik verwacht dat ik het heel zwaar ga krijgen. Ik zit toch ongemerkt 's avonds heel veel op mijn telefoon. Mijn vriend verheugt zich al op avonden Monopoly of Risk. Daar heb ik helemaal geen zin in. Misschien kan ik iets anders verzinnen, zoals een boek dat nog steeds uitgelezen moet worden."
Vrijdag gaat de groep uit eten en daar kijkt iedereen heel erg naar uit. "Dat is natuurlijk het worstje dat ik ze heb voorgehouden", zegt mentor Karin lachend.
