Een jaar voorbereiding om de 500 kilometer van de Roparun te rennen in Sprundel

500 kilometer hardlopen om geld op te halen voor mensen met kanker. Dat is in het kort waar de Roparun voor staat. Dit pinksterweekend zetten duizenden deelnemers, onder wie veel Brabanders, opnieuw hun beste beentje voor. Achter de schermen moet er enorm veel geregeld worden voor het evenement, dat de lopers ook over de Brabantse wegen brengt.

Voor het team van SV Sprundel was het even schrikken. Net toen ze dachten alles op orde te hebben, belde de buschauffeur twee weken geleden af. Ook de bus die alle spullen en mensen over de route van Frankrijk naar Nederland zou vervoeren, kon niet meer gebruikt worden.

"Gelukkig hebben we een groot netwerk. Het was schakelen, maar een transportbedrijf in het dorp stelde een truck en trailer beschikbaar", vertelt teammanager Dirk Buijs. "Het is wel een hele klus geweest. Hoe ga je de trailer inrichten? Gelukkig kregen we veel medewerking van sponsoren. Het werd twee dagen zagen, boren en bouwen. Met dit als resultaat", zegt Buijs terwijl hij naar de enorme trailer wijst.

Die hebben ze ook hard nodig. Want 500 kilometer loop je niet zomaar even. Eten, massage en een slaapplek zijn misschien wel de belangrijkste zaken onderweg. SV Sprundel is drie dagen met een team van dertig mensen onderweg.

"Als je de trailer instapt, hebben we eerst een bord met foto's van dierbaren. Iedereen kent wel iemand die is overleden aan kanker", vertelt Susanne Stolk-Peeters tijdens een rondleiding. "Verder hebben we eerst het eten staan, dan twee massagetafels. Er gaan ook twee fysio's mee. Daarna komen de stapelbedden. We hebben ruimte voor veertien bedden. Dat is best wel een luxe. Normaal in de bus moet iedereen achterin op matrassen liggen."

Voor Dirk, Susanne en het hele team van SV Sprundel staat dit weekend plezier voorop, naast het ophalen van geld voor het goede doel. "We willen leven toevoegen aan de dagen, waar geen dagen meer kunnen worden toegevoegd aan het leven."

Dat motto onderschrijft ook Jolanda Mathijsen van team de Moerdijkrunners. "We doen niet hetzelfde als het KWF, dat geld ophaalt voor onderzoek naar kanker. Wij zamelen geld in voor mensen met kanker om het leven zo aangenaam mogelijk te maken, met name in die laatste fase van het leven."

Jolanda en haar man Bert worden in hun team ook wel Mr. en Mrs. Roparun genoemd. En wie in hun huis kijkt, snapt direct waarom. Ze doen al veertien jaar mee en hun hele huis staat in het teken van deze tocht van 500 kilometer. "De dag na de Roparun starten we alweer met de voorbereidingen voor het nieuwe jaar. Het zit in je of niet. Bert en ik zijn er allebei mee besmet."

Hun huis staat helemaal vol met spullen die het team meeneemt. Bert is de materiaalman van het team. "Zonder koffie geen Roparun, dus een groot aggregaat voor het koffiezetapparaat." Verder neemt Bert een koelkast, partytenten, massagetafels, eten, bestek, handdoeken en nog veel, veel meer mee. "En vergeet ook niet de route op papier. De GPS kan zomaar uitvallen."

Als ervaren Roparunners weten ze wat hun te wachten staat. Maar toch krijgen ze altijd kippenvel als de finish op de Coolsingel in Rotterdam in zicht is. "Het mooie is dat we het met alle teams samen doen. Het is geen wedstrijd, geniet ervan. Eén team, één taak. Dat geldt voor de hele Roparun. Met zijn allen zijn we bezig voor het goede doel."