Wijk is klaar met overlast en organiseert festival: ‘Zag de spuiten liggen’
Op een ietwat bewolkte, maar toch warme zondagmiddag zou je niet zeggen dat de bewoners van de Haagdijk in Breda normaal gesproken veel overlast hebben van hardrijders, daklozen en verslaafden. Het is er één groot feest tijdens de eerste editie van het buurtfestival. Toch gaat het er wel degelijk met enige regelmaat mis, ziet ook Areke van Tuijl, die in de straat woont. En dat is precies de reden dat ze het festival organiseerde.
Hoe vaak ze last heeft gehad van sommige dak- of thuislozen, weet Areke niet meer. “Ik belde gemiddeld vier of vijf keer in de week, omdat er overlast was. Er zat hier in de buurt een groep van twaalf mensen, waarvan twee dealers. Je zag de spuiten gewoon op straat liggen.”
Het bleef niet bij overlast op straat, ook het trappenhuis van een nabijgelegen appartementencomplex moest eraan geloven. “Ze zaten daar gewoon binnen te poepen. Het liep echt helemaal uit de klauwen”, vertelt de initiatiefneemster.
“Dat betekende meer toezicht en extra handhaving op straat.”
Ze vond dat ze niet stil kon blijven zitten en kaartte de problemen aan bij de gemeente. “We zijn terechtgekomen op een lijst van tien locaties in Breda waar de meeste overlast wordt ervaren. Dat betekende meer toezicht en extra handhaving op straat. Dat lijkt zijn vruchten nu al een beetje af te werpen.”
Ook het festival, dat wordt betaald door de gemeente, moet bijdragen aan een betere sfeer in de buurt. “We willen de buurt samenbrengen en zorgen dat mensen elkaar beter leren kennen”, vertelt ze.
“Je hoort af en toe quads door de straat scheuren.”
Dat het voorzichtig aan wat beter gaat, zien ook de meeste andere buurtbewoners. “Je hoort af en toe wel wat motoren of quads door de straat scheuren, maar meer eigenlijk niet”, vertelt een student, die sinds oktober in de straat woont.
Iets verderop zit een oudere man zichtbaar te genieten van al het leuks om hem heen. Hij woont al heel z’n leven op de Haagdijk en herkent de verhalen van overlast. “Dat heeft vaak te maken met drugsverslaafden of daklozen. Ze sliepen zelfs in de trappenhuizen. Dat is heel vervelend.”
“Ze zouden er wat strenger tegen moeten optreden.”
Bij een kraampje waar gratis Marokkaanse lekkernijen worden uitgedeeld, staan een vader en zoon te proeven. Ook zij herkennen de overlast. “Ze zouden er wat strenger tegen moeten optreden, al hebben die mensen ook nergens om naartoe te gaan.”
Ze vinden het best fijn wonen in de wijk, al hebben ze dus ook wel eens te maken met overlast. “Ik ga best wel vaak voetballen in de buurt”, vertelt de jonge zoon. “De junkies zijn wel vervelend. Ze komen naar me toe als ik ergens loop en vragen om geld of zeggen dat ik iets voor ze moet halen bij de winkel. Dat is niet fijn.”
Van overlast is er tijdens het gezellige festival geen sprake. Honderden mensen uit de buurt genieten samen van een hapje, drankje en de gezelligheid. Areke praat trots over een geslaagde eerste editie van het festival: “Wij nemen de wijk over voor het goede.”
