Geluidskunstenaar Tijn laat films tot leven komen: 'Extra knisperend'
Voetstappen door de sneeuw, galopperende paarden en ervoor zorgen dat Spongebob ineens in het Nederlands spreekt alsof de geanimeerde spons hier geboren is, het zijn allemaal dingen die geluidskunstenaar Tijn van Weteringen uit Sint Oedenrode op dagelijkse basis verzorgt. Hij kleedt het geluid van talloze grote films aan vanuit zijn studio. "Je hoeft maar een film te noemen en ik denk dat we er hier wel iets aan gedaan hebben."
De muren van de gang van de geluidsstudio in Diemen, waar de geluidskunstenaar werkt, zijn geplaveid met filmposters van Hollywood-animatieblockbusters: Tom en Jerry, Garfield, de Verschrikkelijke Ikke-reeks. Van Weteringen werkte aan ze allemaal. "We zijn altijd druk bezig, we werken vooral aan films die in de bioscoop draaien", vertelt hij trots.
Veel werk is nasynchronisatie: Spaanse of Engelse films waarbij muziek en effecten al bestaan, alleen moet de film opnieuw ingesproken worden in het Nederlands. "Maar we doen ook films waarbij al het geluid nog gemaakt moet worden. Dan moet je overal over nadenken."
Achtergrondgeluid
Ook live-actionfilms zoals Wicked en de remake van Avatar: The Last Airbender worden soms 'ingekleurd' met een compleet achtergrondgeluidspalet. "Op een filmset zijn ze vooral bezig om dialoog zo goed mogelijk op te nemen. Voetstappen worden bijvoorbeeld helemaal niet goed opgenomen", legt de geluidsgoeroe uit. "Bij de meeste shots moet alles alsnog opnieuw gemaakt worden."
Het geluidswalhalla, waar de stappen en denderende geluiden voor de films worden gemaakt, is de kleine studio van Van Weteringen in een kantoorpand in het Noord-Hollandse Diemen. Het kamertje is niet groter dan een studentenkamer, met een laaghangende microfoon.
Voetstappen maken
De deur zwaait open en met trots laat hij zijn domein zien. Dan bukt Van Weteringen en trekt de vuurrode vloerbedekking aan de kant. De drie luiken verschijnen elk als een soort Pandora’s doos van de geluidswereld onder de vloerbedekking. Een voor een opent hij de luiken. Onder het ene luik verschijnt een bak grind en zand. In de tweede ligt een grasmatje. In de derde tegels, kiezels en takjes.
"Dit zijn verschillende ondergronden. Hier maak je bijvoorbeeld straatgeluid." Hij stapt in de bak met tegels, pakt een handje zand, en strooit het over de straatstenen alsof hij een lap vlees kruidt. "Als je er wat zand op gooit geeft het een mooi extra knisperend effect."
Oude trucs
In een van de bakken ligt een wirwar aan oude tapes, aan elkaar geplakt en verweven. "Dat is een hele oude truc." Hij pakt het trosje tape en gaat erop staan, stampt een paar keer flink. " Zo klinkt het net alsof de acteur op gras loopt."
Een kast vol attributen mag niet ontbreken. Compleet met een kokosnoot om paardenhoeven na te bootsen, oude laarzen, schoenen en instappers voor wandelgeluid, een tomaat om in te knijpen voor bloederige scenes en een sok gevuld met maïzena om sneeuw na te bootsen. "Soms sta ik in de kringloop spullen te testen op geluid. Mensen kijken raar, maar dat boeit me niet," lacht Van Weteringen.
Achter een grote witte deur in de gang verschuilt zich een andere studio. Daar wordt op dit moment hard gestampt, geklapt en tape gehusseld om het geluidsontwerp voor een volgende film klaar te maken. Wat de volgende film wordt waar we geluid van Tijn te horen is, blijft nog even geheim. Hij houdt zijn lippen stijf op elkaar over welke projecten eraan komen.
