Twintig schapen bij elkaar krijgen in een rechte lijn: 'Magisch gevoel'
Blaffende honden, mekkerende schapen en fluitsignalen vulden dit weekend de weilanden bij Schaapskooi 't Nabbegat in Zeeland. Daar streden vrijdag en zaterdag maar liefst 74 teams in de kwalificatieronde van het NK Schapendrijven. De beste zestien stonden zondag in de finale. "De relatie tussen baas en hond en dat je het samen voor elkaar kan krijgen om een koppel schapen te controleren, dat is een magisch gevoel."
Tijdens de finale is het de bedoeling om twee 'koppels', zoals een groep schapen wordt genoemd, bij elkaar te krijgen en vervolgens in een rechte lijn door twee hekken te begeleiden. "Vijf van die twintig schapen hebben een band om en die moeten gescheiden worden van de andere schapen. Met hen eindig je dan je rondje", vertelt Marcel van Oorschot, die het evenement mee organiseert.
Een jury beoordeelt het geheel. "Het is de kunst om de schapen in zo recht mogelijke lijnen te laten lopen. Dat is waar de jury het meest op let", aldus Van Oorschot. Waarom hij het zo mooi vindt? "Het werken met honden in de buitenlucht, en jezelf op wedstrijdniveau kunnen meten met anderen."
Van waterpolo naar schapendrijven
Deelnemer Pim Visscher uit Zeist herkent dat. Hij doet al zo'n twintig jaar aan schapendrijven en is een van de zestien finalisten. "Ik heb op hoog niveau waterpolo gespeeld en ik was een beetje uitgeblust. Toen kwam ik in aanraking met schapendrijven."
Waterpolo en schapendrijven lijken op het eerste gezicht weinig met elkaar gemeen te hebben. "Het stukje competitie maakt het vergelijkbaar. Ik wilde hier ook de beste in worden en op hoog niveau presteren", vertelt Visscher. Vol passie praat hij over zijn hobby. "De relatie tussen baas en hond en dan ook nog eens een koppel schapen controleren: als je dat voor elkaar krijgt, is dat zo'n magisch gevoel."
Fluitsignalen en Engelse taal
Met onder meer fluitsignalen communiceert Visscher met zijn hond. "Als ik wil dat hij naar links gaat, fluit ik een toontje omhoog. Naar rechts is een vlakke toon en stoppen een hele scherpe toon. Ook heb je nog een apart geluidje om de hond naar voren te sturen."
Het tweede koppel schapen dat de hond tijdens het NK moet ophalen, bevindt zich op 400 meter afstand. "Met de wind mee kunnen we de hond op anderhalve kilometer afstand nog bereiken met het fluitje", vertelt Visscher.
Naast het fluitje communiceren veel baasjes in het Engels met hun hond. Verstaan die honden dan zo goed Engels? "De honden verstaan goed Engels, maar ook Nederlands, Frans en Italiaans", vertelt Van Oorschot lachend. "Oorspronkelijk komt de sport uit het Verenigd Koninkrijk, dus daar komen die Engelse commando's vandaan."
Ervaring opbouwen
De grootste uitdaging is volgens Visscher het halen van de finish. "Iedereen die finisht is superblij. Het is moeilijk om dit allemaal te volbrengen. En dan wil je het ook nog zo mooi mogelijk doen."
Visscher denkt niet dat hij en zijn hond Don het NK gaan winnen. "Ik wil heel graag voor de prijzen meedoen, maar in deze leeftijdsfase van de hond is dat vandaag niet realistisch. Je weet nooit wat de uitslag wordt, maar ik denk het niet." Toch kijkt hij positief terug. "De ervaring die we hebben opgebouwd telt echt. Het was heel leuk en ik heb er echt van genoten."
