Als 'kneusje uit De Mortel' met Parkinson in WK-finale tussen spierbundels
Ze was pas eind 30 toen ze de diagnose Parkinson kreeg. Een enorme klap voor Petra van der Putten Clauwens (nu 41) en haar gezin. Sporten was een belangrijk advies van de artsen, waarna ze per toeval bij CrossFit terechtkwam. Zo’n half jaar later mag de Brabantse meedoen aan het WK in Amerika. “Ik voel me als het kneusje uit De Mortel tussen allemaal spierbundels.”
Een jaar of vijf geleden had Petra van der Putten Clauwens diverse lichamelijke klachten, maar de oorzaak was onduidelijk. “Ik heb een IVF-periode gehad en daaruit een zoon gekregen. Kort daarna volgde een eeneiige tweeling. Ik dacht dat de klachten door die zwangerschappen kwamen. Was het bijvoorbeeld de dubbele borstvoeding of te weinig nachtrust?”
Ze had een beeld bij Parkinson, maar dat ze ruim 2,5 jaar later zelf de diagnose kreeg, had ze niet verwacht. “Het is niet alleen de ziekte die oude mensen krijgen waardoor ze gaan trillen. Bij mij zijn het veelal cognitieve klachten, zoals moeite met plannen en multitasken. Maar als ik filmpjes terugkijk van jaren terug, dan herken ik ook klachten.”
Waar ze vooral veel last van had, was freezing. Daarbij lukt het tijdelijk niet om te bewegen. “Ik had daar bijvoorbeeld bij het zwemmen last van. Het gevoel dat je gaat verdrinken, was verschrikkelijk. Ik moest stoppen met zwemmen en liep een sportschool in. Daar zag ik CrossFit, het zag er vet uit.”
Ze besloot CrossFit (een mix van oefeningen in gewichtheffen, cardio en gymnastiek) te gaan doen en de door artsen aanbevolen drie keer per week sporten werden er vier. Daar kwam ze in aanraking met de stichting Dutch Adaptives. “Allemaal mensen met een beperking die zich niet tegen laten houden om te sporten. De ene heeft een halve arm, de ander is bijna blind. Compleet anders dan mijn beperking, maar ik voelde me direct thuis.”
"Mijn lichaam kon bijna niet meer."
Via de stichting kwam eind vorig jaar Adaptive CrossFit op haar pad. Ze besloot mee te doen aan een wedstrijd en ondanks dat het verre van vlekkeloos verliep, bleek ze beter te scoren dan veel wereldtoppers. Ze plaatste zich voor de halve finale van het WK.
De strijd om een finaleplek werd een zware. “Ik had een paar dagen om vier oefeningen op te nemen op camera, maar dat was net de periode dat ik naar Amerika vloog voor een conferentie over Parkinson. Drie workouts nam ik op één dag op, voor de ander lukte het om in Amerika een uurtje een ruimte in een sportschool te huren. Mijn lichaam kon bijna niet meer, maar verbazingwekkend waren de scores goed genoeg voor de top tien.”
In de halve finale mocht ze de oefeningen nog filmen, maar voor de finale in de divisie voor mensen met een middelmatige neurologische aandoening reist ze volgende maand af naar Californië. Ze is bezig met de laatste voorbereidingen. “Ik hoop op een plek bij de eerste vijf.”
"Ik ben tot nieuwe inzichten gekomen."
