Ruud Leeuwesteijn neemt na elf jaar afscheid van Tilburg Trappers in Tilburg

Na elf seizoenen in het Oberliga-team van Tilburg Trappers stopt doelman Ruud Leeuwesteijn met ijshockey. Hij neemt afscheid vanwege fysieke klachten en een veranderde koers van de club.

Ruud Leeuwesteijn heeft besloten zijn carrière als doelman bij Tilburg Trappers te beëindigen. Na elf jaar in het Oberliga-team trekt hij de conclusie dat het tijd is om een andere weg in te slaan. Fysieke klachten, zoals heupproblemen, spelen hierbij een grote rol. ‘Ik wil voorkomen dat ik dezelfde problemen krijg als Ian Meierdres, die ook na zijn carrière last hield van zijn heupen,’ zegt Leeuwesteijn. De keeper wordt in januari dertig en wil graag pijnvrij van het leven genieten.

Naast de fysieke redenen was er ook een teleurstelling in de clubleiding. De Trappers kiezen voor verjonging en geven de voorkeur aan jonge talenten zoals Danylo Douma en Thijs Kivits. Leeuwesteijn had graag nog één seizoen toegevoegd aan zijn indrukwekkende loopbaan, maar kreeg pas laat te horen dat de club een andere richting inslaat. Dit maakte het voor hem praktisch onmogelijk om elders aan de slag te gaan.

Elf jaar trouwe dienst
Ruud Leeuwesteijn speelde een belangrijke rol in de successen van Tilburg Trappers. Hij stond op 21 september 2025 voor de vijfhonderdste keer onder de lat bij de club, een bijzondere mijlpaal. In zijn elf seizoenen verzamelde hij talloze herinneringen, waaronder het winnen van drie kampioenschappen op rij in de Oberliga. Vooral de finalewinst in Deggendorf, waarbij Trappers voor het eerst buitenshuis de titel pakte, blijft hem bij.

Een ander memorabel moment uit zijn carrière is de ‘goalie fight’ in 2020 tegen Hannover Scorpions-doelman Enrico Salvarani. Tijdens een opstootje op het ijs zag Leeuwesteijn zich genoodzaakt zichzelf te verdedigen. ‘Het was een situatie die ik nooit zal vergeten,’ zegt hij daarover.

Nieuwe uitdagingen
Na zijn afscheid bij Trappers kijkt Leeuwesteijn uit naar een nieuwe fase in zijn leven. Hij wil meer tijd doorbrengen met zijn vriendin, familie en vrienden. Daarnaast richt hij zich op zijn maatschappelijke carrière, waarin hij een nieuwe uitdaging heeft gevonden bij de afdeling Contract- & Resourcemanagement van Achmea.

Wat hij het meeste zal missen, zijn de kleedkamer en de busreizen met zijn teamgenoten. ‘We hebben daar zoveel gelachen en ook de mooiste persoonlijke gesprekken gevoerd,’ vertelt hij. Zijn vriendschap met teamgenoot Max Hermens, met wie hij jarenlang samenwoonde, zal echter blijven bestaan. ‘Onze band is te sterk om verloren te gaan door mijn afscheid bij Trappers.’