Esther sport om te overleven en draait mee in de wereldtop van drie sporten
Als Esther de Roo (45) uit Gemert een paar dagen niet sport, voelt ze zich door een spierziekte en bindweefselaandoening direct beroerd. Sporten is dan ook letterlijk haar medicijn tegen lichamelijke klachten. Dat doet ze zo fanatiek dat ze topsport bedrijft met Europese- en wereldtitels als resultaat. Niet in één, niet in twee, maar in drie verschillende sporten. “Sporten is voor mij een voorwaarde om te leven.”
Ze ziet eruit als een topfitte vrouw. Fit is ze ook, maar wat mensen niet zien is dat Esther de Roo kampt met een progressieve spierziekte (neuralgische amyotrofie) en een bindweefselaandoening (syndroom van Ehlers-Danlos).
“Na de diagnose zo’n dertien jaar geleden vertelden artsen dat ik rekening moest houden met een rolstoel en veel op bed liggen. Ik heb in de loop der jaren veel verloren. Zo had ik een leuke baan als dorpsondersteuner, maar door mijn fysieke beperkingen moest ik stoppen. Daarmee verloor ik een deel van mijn identiteit.”
Maar wat haar hielp tegen die lichamelijke klachten bleek CrossFit te zijn. Dat is een combinatie van gewichtheffen, atletiek en gymnastiek. “Ik begon in een ‘kneuzenclub’, dat kostte bloed, zweet en trainen. Na anderhalf jaar mocht ik meedoen met lessen." Ze begon met één les per week en dat breidde zich uit.
"In september doe ik mee aan het WK gewichtheffen. Vijf titels is mijn hoofddoel.”
In 2024 besloot ze mee te doen aan wedstrijden van Adaptive CrossFit, waarbij er in je klasse wordt gekeken naar je beperking. Je beweegt dan op aangepast niveau. "De wedstrijden zijn een extra motivatie om aan mijn gezondheid te werken. Ik moet wel, want als ik een paar dagen niks doe, heb ik direct overal pijntjes.”
De Gemertse besloot zich naast CrossFit ook te focussen op HYROX (een combinatie tussen krachttraining en hardlopen) en gewichtheffen.
Voor Esther is 2026 op sportief gebied een bijzonder jaar. Zo werd ze voor de tweede keer Europees kampioen HYROX, pakte ze onlangs de wereldtitel en twee dagen later werd ze Europees kampioen Masters gewichtheffen. “Volgende maand wil ik goud pakken op het WK CrossFit en in september doe ik mee aan het WK gewichtheffen. Vijf titels is mijn hoofddoel.”
"Als ik wat wil, dan moet het nu gebeuren."
De strijd om de gouden plakken heeft volgens haar te maken met ‘levenshaast’. “Door mijn aandoening heb ik vorig jaar trombose opgelopen en moest ik elf maanden revalideren. Ik heb alternatieve trainingen gedaan, want stilzitten kan ik me niet permitteren. Ook heb ik een dubbele longembolie gehad. Dat heeft ervoor gezorgd dat als ik wat wil, het nu moet gebeuren.”
Ook als in 2026 al haar sportieve doelen uitkomen, blijft ze hongerig naar meer succes. En dat hoeft niet per se in de drie sporten te zijn die ze nu doet. “Een aangepaste triatlon staat al lang op mijn verlanglijstje. Verder lijkt het me bijzonder om mee te doen aan een Spartan Race, een populaire obstacle run. Maar ook in CrossFit, HYROX en gewichtheffen ben ik niet klaar, er zit nooit een grens aan fitheid.”
Het leven van De Roo draait voor een groot deel om sport. Daarin krijgt ze de volledige steun van haar partner en kinderen. Ze wil met het succes een voorbeeld voor haar kinderen zijn. “Ze hebben vijftig procent kans dat ze dezelfde aandoening krijgen. Ik wil ze trots maken en laten zien dat je veel kunt bereiken. Maar ik trek het breder en richt me op iedereen. Je kunt zoveel, maar dan moet de wil er wel zijn.”
