Van houthakker tot wereldtopper in trucs: 'Handstand maken duurde maanden' in Oud gastel

Het is buiten bloedheet, maar Jonathan van Rijsbergen (19) uit Oud Gastel traint gewoon zes keer per week vier uur per dag in een gymzaal. De freestyle voetballer won deze week in Duitsland een groot internationaal toernooi en wil doorgroeien van plek vier op de wereldranglijst naar nummer één. Terwijl hij zo'n vijf jaar geleden zich nog een 'houthakker' voelde met weinig gevoel voor trucs. 

Jonathan ging als kind net als veel leeftijdsgenoten voetballen bij de lokale club: SC Gastel. Hij was geen speler die opviel met technische hoogstandjes of indrukwekkende sprints. In de coronatijd kwam freestyle voetbal op zijn pad en dat zorgde ervoor dat hij een tijdje later zijn lidmaatschap bij de vereniging opzegde.

“Ik verveelde me en zag online trucs van freestyle voetballers. Het was vet om te zien. Hoe kregen die gasten dat voor elkaar”, zegt Jonathan. “Ik ben meer video’s gaan kijken en werd nieuwsgierig of ik dat ook zou kunnen. In een kamertje in huis ben ik gaan oefenen. Een beetje hooghouden kon ik wel, maar trucs waren nieuw voor me.”

Bij freestyle voetbal nemen twee voetballers het in een battle tegen elkaar op en proberen ze één voor één de jury te overtuigen met trucs. De juryleden letten op moeilijkheidsgraad, controle, variatie, originaliteit en uitvoering. 

“Vooral in het begin heb ik bijvoorbeeld op het gebied van acrobatiek veel moeten oefenen. Alleen al op het maken van een handstand zonder bal deed ik twee maanden. Qua lichaam was ik meer een houthakker”, zegt hij lachend. “Het is me niet aan komen waaien. Na heel veel trainen werd ik steeds beter.”

Vrijwel iedere dag traint hij vier uur in een sportzaal van Aleco in Roosendaal. "Freestyle voetbal op straat kan niet, door de trucs zou ik lichaamsdelen openhalen. Het vaak alleen trainen is soms best eenzaam, maar ik heb er ook goede vrienden leren kennen.”

Dat hij in de wereldtop meedraait, komt niet alleen door de vele uren training. Het mentale vlak is volgens hem net zo belangrijk. “Je moet risico durven nemen om indruk te maken op de jury. Tijdens een battle kan er snel iets fout gaat. Dan moet je gewoon snel de bal pakken en doorgaan."

In de jeugd won hij de wereldtitel en nu bij de volwassenen staat hij vierde op de wereldranglijst. “Mijn doel was om ooit tussen de grote mannen te staan en ver te komen in toernooien. Die droom is uitgekomen, maar ik ben er nog zeker niet. Ik ben geduldig en nog niet op mijn piek, maar ik hoop dat ik de komende jaren de beste van de wereld ben.”

De topsport combineert hij met een studie Sportmarketing en een eigen bedrijf waarmee hij workshops en demonstraties geeft. “Ik vind het leuk om mijn passie te laten zien en mensen te enthousiasmeren dat je de top kunt halen. Als je maar heel hard wil werken en de bereidheid er is om er veel voor op te geven.”