Verkrachtingszaak na 36 jaar opgelost: 'Dat gebeurt bijna nooit'
Zesendertig jaar lang leek niemand ooit nog te weten wie een 14-jarig meisje in 1990 verkrachtte. Tot er vorig jaar ineens een aanwijzing kwam uit Engeland richting Wijk en Aalburg. "Zulke oude zedenzaken worden bijna nooit opgelost. Daar zijn eigenlijk nauwelijks voorbeelden van", vertelt rechtbankverslaggever Willem-Jan Joachems in de podcast Misdaad Uitgelegd, In de rechtbank.
Dat de politie uiteindelijk bij Willem V. uitkwam, is volgens Joachems minstens zo bijzonder als wat daarna gebeurde. Toen agenten hem vertelden waarom ze voor zijn deur stonden, begon de verdachte vrijwel direct te verklaren. "Hij liep leeg", vertelt Joachems.
Niet alleen bekende Willem V. vrijwel meteen dat hij de verkrachting had gepleegd, hij werkte ook vrijwillig mee aan een DNA-afname. Dat DNA bleek later overeen te komen met de sporen die al sinds 1990 in het onderzoek zaten. Juist die combinatie van een bekentenis en een DNA-match zie je volgens de rechtbankverslaggever zelden in zulke oude zaken.
Schaamte zichtbaar tijdens de zitting
Tijdens de inhoudelijke behandeling keek Willem-Jan Joachems niet alleen naar wat er werd gezegd, maar vooral naar de man die op de verdachtenbank zat. Hij zag een rustige, bijna zestigjarige ondernemer uit Wijk en Aalburg, die volgens hem zichtbaar met schaamte worstelde.
Bij eerdere zittingen probeerde Willem V. nog buiten beeld van de rechtbanktekenaar te blijven door zijn gezicht achter zijn hand en advocaat te verbergen. Deze keer deed hij dat niet meer. "Dat tekent ook wel echt de schaamte die hij heeft gehad om hier te verschijnen", zegt Joachems in de podcast.
'Hij ging echt helemaal stuk'
De meeste indruk maakte volgens Joachems het moment waarop het slachtoffer na 36 jaar haar verhaal vertelde. De vrouw beschreef hoe ze als veertienjarig meisje haar moeder smeekte om te verhuizen, omdat haar eigen huis na de verkrachting niet meer veilig voelde. Ze leefde jarenlang met de angst dat hij terug zou komen.
Nog voordat haar verklaring was afgelopen, zag Joachems de verdachte breken. "Hij ging echt helemaal stuk. Hij huilde keihard." Toch wil de rechtbankverslaggever daar geen snelle conclusie aan verbinden. "Dat is natuurlijk moeilijk te interpreteren." Was het schaamte, spijt of het besef dat hij na al die jaren oog in oog zat met zijn slachtoffer?
Verdachte trekt een grens
Juist die tegenstelling viel Joachems op. Willem V. zegt sinds zijn arrestatie dat hij zich schaamt en noemt de verkrachting verschrikkelijk. Maar tegelijk blijft hij één belangrijk onderdeel ontkennen. "Het lijkt alsof hij een soort grens trekt", zegt de rechtbankverslaggever. "Hij erkent de verkrachting, maar weigert toe te geven dat hij haar onder dwang naar boven heeft meegenomen."
Volgens het slachtoffer dreigde hij haar destijds neer te steken en haar familie iets aan te doen. Dat verschil is volgens Joachems niet alleen opvallend, maar kan ook van invloed zijn op de uiteindelijke straf en de discussie over verjaring.
Het Openbaar Ministerie eiste vier jaar cel. De rechtbank doet op 7 juli uitspraak.
Wil je meer afleveringen beluisteren van onze podcast Misdaad Uitgelegd - In de rechtbank? Ga dan naar je favoriete podcast-app (Spotify, Apple of Podimo) of kijk hier voor alle podcasts van Omroep Brabant.
