Chris (95) loopt moeiteloos 18 holes: 'De golfbaan is mijn achtertuin'
De golfbaan is de achtertuin van Chris Fokker uit Stiphout. Op zijn 95e staat hij nog altijd twee keer per week op de baan in Mierlo, waar hij zonder moeite negen of zelfs achttien holes loopt. "Niets bijzonders", vindt hij zelf.
"Jan, ben je klaar?" Chris heeft er zin in en wil beginnen, want exact om vier minuten voor twaalf mag hij met zijn partners Jan Silverentand (80) en Vincent van den Heuvel (87) starten met zijn woensdagse ronde van 18 holes. Op maandag doet hij het rustiger aan. Dan loopt hij slechts 9 holes. Met ferme pas lopen Chris en Jan met hun golftrolley naar de eerste hole. Vincent volgt in een golfkar. Het tempo zit er gelijk goed in.
Ze moeten nog even wachten met afslaan, want er staan nog golfers op de baan. "Er gelden strenge veiligheidsmaatregelen. Zo'n balletje gaat 200 kilometer per uur. Die wil je niet tegen je hoofd aankrijgen. Dan lig je in het ziekenhuis." Even verderop zitten twee Canadese ganzen. "Die gaan de soep in, als ik ze raak", zegt Chris met een vette lach.
"We lopen al gauw zo'n tien kilometer."
Een rondje van 18 holes kost de drie mannen zo'n vier uur. "We lopen al gauw zo'n tien kilometer." Het blijft niet alleen bij lopen, want iedere keer als er geslagen moet worden, betekent het ook bukken om de bal op de tee (het pinnetje waardoor de bal niet op het gras ligt bij de afslag, red.) te leggen. Meer dan genoeg beweging dus.
Chris startte in 2000 met golfen. Hij was toen 69. Hij begon samen met zijn vrouw, maar die had geen talent en stopte. Hij bleef en is inmiddels het oudste lid van de Golf De Gulbergen in Mierlo. Waarschijnlijk is hij zelfs een van de oudste golfers van Nederland, maar golfbond NGF houdt geen leeftijdsgegevens bij. In mei vierde hij zijn verjaardag uitbundig in het clubhuis. "Golfen is schoonheid en techniek samen. Dat vind ik het mooiste. Of je een bal nou hier of hier raakt, maakt een groot verschil." Hij wijst naar twee plekken op het clubblad.
Het mooiste aan golfen vindt hij het buiten bezig zijn. "Het is net mijn achtertuin, alleen hier kun je golfen. Dat kun je in mijn achtertuin niet. Die is tien bij tien." Naast het golfen helpt Chris ook mee in een repairshop. "Ik ben een Fokker hè? Anthony Fokker maakte vliegtuigen. Ik zie iets en kan het ook maken." Chris is verre familie van de vliegtuigbouwer.
De eerste hole voltooit hij in vijf slagen, twee boven par. "De eerste hole is altijd moeilijk, dan moet je er nog een beetje inkomen."
"Die is prachtig." Bij de tweede hole gaat het een stuk beter. Hij voltooit de hole in drie slagen. Precies het aantal slagen waarin je de hole zou moeten spelen. "Ik heb ook weleens een hole-in-one geslagen. Dat was wel een hoogtepunt."
"Als je iets gaat mankeren, moet je niet denken: het gaat vanzelf over. Dan moet je er wat aan doen."
Dat hij wat ouder is, merkt hij wel. "Je handen worden wat stroever en ik sla 20 meter korter, dus ik word ouder. Vroeger haalde ik 140 meter, nu nog maar 120." Aan stoppen denkt Chris niet. Hij gaat gewoon door met zijn hobby. Hij ziet alles nog, hoort goed en behalve dat hij wat krommer loopt dan vroeger, is er met zijn looptempo niets mis.
Zijn geheim: "Als je iets gaat mankeren, moet je niet denken: het gaat vanzelf over. Dan moet je er wat aan doen. Anders ga je lopen hinken." Al trekkebenend duwt Chris zijn golftrolley naar de volgende hole.
