Hier komt jouw kapotte auto terecht: 'Een zijn dood is de ander zijn brood'
Voor de één is het het einde van een nachtmerrie als een auto total loss wordt verklaard, maar voor René de Laat begint het dan pas. Op zijn sloperij in Udenhout worden elke maand zo’n 150 auto’s gestript, gesloopt en platgeslagen. Hij ziet van alles voorbijkomen: van waardevolle onderdelen tot auto’s vol bloed.
"We krijgen meestal auto's binnen van tien jaar en ouder, of het zijn schadeauto's", legt autosloper René de Laat uit. Hij wandelt zijn werkplaats in Udenhout binnen. Zijn fluorescerende knaloranje jas is versierd met een enorme olievlek.
De loods is een chaotisch walhalla van auto-onderdelen. Motorblokken liggen als metalen karkassen over de vloer verspreid, oude Mercedes-grills pronken aan de muur en het geluid van auto's die hardhandig uit elkaar worden getrokken, galmt door de ruimte. "Hier worden alle auto's vloeistofvrij gemaakt en de spullen die we kunnen gebruiken, halen we eraf. Het platslaan gebeurt buiten."
Ook verslaggever Thijs mocht helpen een auto uit elkaar te trekken. Dat zie je in de vijfde aflevering van de serie Thijs Draait Mee.
'De een zijn dood...'
Alles wat nog een tweede leven kan krijgen, wordt in de werkplaats van de auto gestript. Deuren, spiegels, versnellingsbakken: alles met ook maar een beetje waarde komt naar binnen. Hoeveel de sloper eraan verdient, ligt er maar net aan welke auto het terrein op komt rijden.
"Voor een Aygo'tje of een C1, waar er nog heel veel van rijden, kan dat wel tegen de duizend euro aanlopen", legt hij uit. "De een zijn dood is de ander zijn brood, zeggen ze dan altijd hè", lacht hij. "Ja, dan bedoel ik wel in autotermen hè, niet dat ik een ander dat gun."
Minder leuke sloopklussen
In een maand tijd trekt de autosloper met zijn team een flink aantal auto's uit elkaar. Ongeveer 150 auto's gaan in die tijd van Udenhout naar de 'eeuwige parkeervelden'. "Kijk, die heeft een lantaarnpaal in de zijkant gehad." Ondertussen loopt René buiten zigzaggend tussen de stapels auto's door. Het terrein is een waar autokerkhof.
Hij wijst naar een bolide waarvan de zijkant compleet in elkaar zit. "Er komen hier wel eens erg vieze auto's binnen als je het over ongelukken hebt. Dat degene die erin heeft gezeten er niet meer is", zegt hij. Ledematen is hij nog nooit tegengekomen, maar een auto vol bloed is niet ongewoon. "Hier op de N65 gebeurt nog wel eens wat, die komen meestal hier terecht. Dat is het minder leuke van het vak."
Grote brand
Ook is het slopen van auto's niet geheel zonder gevaar. "Dat hebben we laatst voor het eerst gehad: dat een auto kortsluiting kreeg en uit zichzelf ging branden." Grote verschroeide brandplekken tekenen de buitenkant van de loods. "Ik hou mijn hart wel een beetje vast voor de toekomst met elektrische auto's. Dan zullen er wel regels aangescherpt moeten worden."
'Da's toch sund?'
Op de buitenplaats liggen de autowrakken twee hoog opgestapeld. Een roestige Renault bekroont de ene stapel, een vernaggelde Volkswagen siert de bovenkant van een andere stapel. "Ik ben hierin geboren, mijn vader is ermee begonnen. Als klein kind kwam ik hier al langs", zegt hij. "Ik heb eerst ook wel schadeherstel gedaan als monteur, maar toen kon ik het met mijn broer overnemen."
René is autoliefhebber in hart en nieren. Alleen al de giga vlek op zijn jas bewijst dat hij van sleutelen geen genoeg kan krijgen. "Vroeger wilde ik álle auto's repareren. Toen dacht ik: da's toch sund? Hij kan zo weer rijden. Maar soms is een auto nou een maal meer waard in onderdelen dan compleet."