Juf Marja zit 50 jaar in het onderwijs, maar denkt nog niet aan stoppen
Met een erehaag, ballonnen, muziek en heel veel enthousiasme neemt basisschool De Kleine Weide in Oijen vrijdag afscheid van de 70-jarige Marja Leenhouwers. De juf zit vijftig jaar in het vak en moet de school tot haar spijt verlaten, omdat ze het maximale aantal tijdelijke contracten na haar pensioen heeft bereikt. "Maar ik stop er nog niet mee", belooft de leerkracht in hart en nieren.
In alle vroegte razen de leerlingen van De Kleine Weide vrijdagochtend over het schoolplein. Ballonnen worden opgeblazen, pionnen en hoepels worden klaargelegd en de muziek klinkt luid uit de boxen. Het moet een speciale dag worden voor juf Marja van groep 6 en 7. Ze heeft de laatste twee jaar op de school in het hart van Oijen gewerkt en daarvoor meer dan veertig jaar op een school in Schaijk.
"Juf Marja is een hele creatieve en lieve juffrouw. We mogen heel vaak tekenen in de klas. Ik vind het heel knap dat ze het al 50 jaar volhoudt", zegt de 11-jarige Pip, die bij haar in de klas zit en het festijn samen met andere kinderen van de leerlingenraad organiseerde.
Kinderen, docenten en ouders gaan klaarstaan voor het schoolgebouw. De leerlingen vormen een grote erehaag, waar Marja en haar man Rob doorheen rijden. Als de juf uit de auto stapt, kan ze haar tranen niet bedwingen.
Documentaire 'Juf voor het leven'
In de documentaire Juf voor het leven (2017) blikt de 76-jarige Jeanet Meijs terug op ruim veertig jaar voor de klas. Volgens haar voltrekt zich in het basisonderwijs een ramp: "Veel kinderen lopen zo'n achterstand op die nauwelijks meer in te halen is." Wat is er mis gegaan en is het tij nog te keren? Jeanet Meijs gaat op zoek naar antwoorden op deze vragen. Deze film, genomineerd voor de beste onderwijsfilm van 2017, is gratis en zonder account te bekijken op Brabant+.
Lach en traan
"Het is overweldigend", zegt Marja, terwijl ze haar tranen wegveegt. "Het is dubbel dat ik na vijftig jaar in het onderwijs wegga op deze school. Ik stop niet in het onderwijs, maar hier ga ik wel weg." De juffrouw heeft na haar pensioen een aantal tijdelijke contracten gekregen om door te kunnen werken. Volgens de wet moet ze minstens een half jaar weg bij de school.
Sofie van 9 jaar, die bij de juf in de klas zit, baalt dat ze weg moet. "Ik vind het heel jammer. Ik hoop dat ze terugkomt." Voorlopig zit dat er niet in. "Ik word onderwijsambassadeur op een andere school", zegt ze. "Ik ga groepjes begeleiden met rekenen en taal en ik ga iets extra's doen met de hoogbegaafde kinderen"
Zelf vindt juf Marja vijftig jaar in het onderwijs niks bijzonders. "Als je gezond bent en het leuk vindt, gaat de tijd snel. Ik wist al toen ik een kindje was dat ik het onderwijs in wilde. Het zit in mijn hart", glundert ze.
Onderwijs verandert
De juf heeft het onderwijs wel zien veranderen in al die jaren. Zo stond de leerkracht in haar beginjaren centraal om kinderen extra uitleg te geven. "De laatste jaren moest het steeds meer vanuit het kind komen volgens het Daltononderwijs. Maar een kind kan soms niet beslissen waar het naartoe moet. Ik ben blij dat we nu weer de leerkracht centraal stellen, die de kinderen het zelf laat proberen maar ook richting geeft", zegt ze.
Toch gaat niet alles terug naar hoe het was. Waar Marja lange tijd cijfers moest geven, werkt ze tegenwoordig met beoordelingen als 'onvoldoende', 'ruim voldoende' of 'goed'. "Dat vind ik lastig. Een cijfer is voor mij, de ouders en soms ook de kinderen een stuk duidelijker. Een 'goed' kan een 8, maar ook een 10 zijn."
De leerkracht merkt ook dat veel ouders hun kinderen willen beschermen voor 'de grote boze wereld'. "Daardoor worden ze steeds meer gepamperd, vind ik. Maar ik vind het heel belangrijk om kinderen kritisch te laten nadenken en ze zelfstandig te maken", vertelt ze met passie voor het vak.
De man van Marja, Rob, staat vrijdag apetrots naar zijn vrouw te kijken. "Als werken je hobby is, dan is het heel leuk." Toch heeft Rob ook hoop nu zijn vrouw wat minder gaat werken. "Als ik thuiskom, zet ze mijn pantoffels klaar en vraagt ze: schatje, wil je koffie?", grapt hij. "No way", reageert Marja lachend.
