'Hoe doe je dat met de wc?' Sijmen werkt op 107 meter hoogte in bouwkraan in Eindhoven

Vanuit vrijwel alle windrichtingen is de enorme bouwkraan te zien die tegenover het Philips Stadion in Eindhoven torent. Sijmen Schop (64) is een van de twee machinisten die vanaf 107 meter hoogte de bouwmaterialen met uiterste precisie op de juiste plek afleveren. "Ik hou van grote machines."

"Ja, ik werk op grote hoogte", lacht Sijmen ontspannen vanuit zijn comfortabele zetel boven in de cabine van de kraan. 's Ochtends om kwart voor zeven stapt hij in het liftje dat hem tot ongeveer de helft van de bouwkraan brengt. Daarna volgen nog een ladder of acht naar zijn werkplek. "Dan zit ik hier om zeven uur klaar en blijf ik zitten tot een uur of half vijf."

Iedere dag weer een flinke klim, maar daar maalt Sijmen niet om. "Ik heb de treden nooit geteld." Uw verslaggever wel. Die mocht helemaal vanaf de grond tot in de cabine op 107 meter hoogte naar boven klauteren en telde 16 ladders met elk 19 sporten, 304 in totaal dus. Al kan hij zich door de uitputting best een aantal treden vergist hebben. Het uitzicht maakt in elk geval alles goed.

Waar het onderweg naar boven behoorlijk hard waait, is het in de cabine een oase van rust. In zijn 'kantoortje' van 2,5 bij 2 meter hangen wat doeken tegen de zon voor de ramen en door een open raam komt een fris briesje naar binnen. Een heerlijke werkplek, waar hij soms wel tien uur aan een stuk verblijft. "Koffiezetapparaatje, waterkokertje, ik ben van alle gemakken voorzien."

Vanaf zijn werkplek kijkt Sijmen recht in het Philips Stadion naast de bouwplaats, waar op dit moment een nieuwe grasmat wordt gelegd. "Ik heb ook aan de andere kant van het stadion gewerkt, aan de Eurostaete. Ik ben PSV-fan, dus dat is wel leuk."

De bouw van de Victoriatoren vordert gestaag: iedere vijf dagen komt er een nieuwe verdieping bij. Uiteindelijk wordt de toren 92 meter hoog, verdeeld over 29 etages. "We zijn nu bezig met de elfde verdieping."

Sijmen zit sinds 2010 op de kraan. Daarvoor was hij timmerman, maar na een hernia moest hij iets anders gaan doen. Hij werd kraanmachinist. Spijt heeft hij nooit gehad, ook al zit hij de hele dag in zijn eentje op grote hoogte boven zijn collega's. "Het is een stuk minder eenzaam dan een vrachtwagenchauffeur, hoor."

Via de portofoon staat hij in nauw contact met de mensen op de bouwplaats. "Stukje naar links", klinkt het regelmatig.

Via een beeldscherm ziet hij precies waar hij zijn vracht neer moet leggen. "Met mijn voet kan ik de camera inzoomen." Met een joystick in zijn linker en een joystick in zijn rechterhand beweegt hij het enorme gevaarte alsof het een speelgoedkraantje is. Regelmatig zit hij ver voorover gebogen om recht naar beneden de diepte in te kijken. Onder zijn voeten zit slechts een glasplaat, zodat hij beter zicht heeft op wat er onder hem gebeurt. "Nee, hoogtevrees moet je hier niet hebben", merkt hij droogjes op.

De PSV-vlaggen voor het Philips Stadion wapperen strak in de wind. Er staat windkracht 5, maar daarboven in de kraan valt daar nauwelijks iets van te merken. "Als het echt hard waait, gaat ie wel een beetje heen en weer", lacht hij. Bij windkracht 7 wordt er niet meer gewerkt met de bouwkraan.

Als hij aan mensen vertelt dat hij kraanmachinist is, willen die vooral één ding graag weten. "Meestal vragen ze: hoe doe je dat met de wc?" Aangezien even naar beneden gaan al gauw een kwartier kost, is het antwoord voorspelbaar: "Dat doen we in de fles, hè", lacht Sijmen ondeugend. Gelukkig is er op deze hoogte niemand die dat ziet.