Hans (76) zag zijn leven niet meer zitten en stak zijn appartement in brand
In paniek stak Hans M. (76) in januari zijn appartement in Oisterwijk in brand. Pure paniek, omdat hij de volgende dag uit zijn woning zou worden gezet vanwege een gigantische huurachterstand en hij zich geen raad meer wist. De officier van justitie had vrijdagmiddag alle begrip voor de situatie van Hans. Maar eiste wel achttien maanden cel, waarvan tien voorwaardelijk, omdat hij zijn buren flink in gevaar had gebracht.
Als Hans M. de rechtszaal binnenwandelt, rijst meteen de vraag hoe het zo fout heeft kunnen lopen in zijn leven. Hans is een keurige man, praat netjes, maakt makkelijk contact en lijkt prima te passen op een van de sjieke terrassen in het centrum van Oisterwijk, waar hij achttien jaar een appartement huurde.
Maar achter die kwieke, oudere man, die zo makkelijk praat, schuilt een ernstig verhaal. Hans heeft er een enorme puinhoop van gemaakt in zijn leven. En hoe moeilijk dat op het eerste gezicht is voor te stellen, zo hard is de werkelijkheid.
Hans blijkt al jaren depressieve klachten te hebben. Hij ziet zijn kinderen niet meer en zijn kleinkinderen heeft hij nooit gezien. Hans had de huurschuld van zijn appartement aan de Kerkstraat laten oplopen tot 32.400 euro en hij zou daarom op 13 januari op straat worden gezet.
De paniek was de avond ervoor groot, vertelde Hans. Hij wist zich geen raad meer nu hij met huisraad en al op straat zou belanden. Hij pakte een fles spiritus, goot die leeg over zijn bed en stak de boel in brand.
Zonder zijn onderbuurman of de brandweer te waarschuwen, ging Hans ervandoor. Hij pakte de trein naar Eindhoven, maar kwam onderweg tot inkeer toen een vriend hem liet weten dat zijn huis in brand stond. De politie haalde hem uiteindelijk uit de trein en sindsdien zit Hans in de cel.
In de rechtszaal werd duidelijk dat Hans M. een soort dubbelleven leidde. Naar buiten toe was hij die vriendelijke, sociale man. Maar van binnen was hij een man die niet om kon gaan met problemen en die almaar voor zich uit schoof. “Ik kom uit een gezin waarin we niet mochten huilen en nooit om hulp mochten vragen”, legde hij uit.
"Ik was ten einde raad.”
Alle opgekropte ellende kwam er op die avond van 12 januari uit, vertelde Hans. Hij stak zijn bed in de fik en overwoog om zelf in de vlammen om te komen. “Ik was ten einde raad”, vertelde Hans aan de rechters. “Ik zou op straat belanden, zei de deurwaarder. Met enorme schulden.”
De officier van justitie vond dat Hans een celstraf verdient van achttien maanden, waarvan tien voorwaardelijk. Dat zou betekenen dat Hans over twee maanden vrijkomt. En dan moet hij hulp krijgen, zoals de reclassering ook adviseert. Hans moet naar een kliniek om te leren omgaan met problemen.
Hans zelf ziet dat wel zitten en heeft ook al een plekje geregeld in een kliniek. Misschien vindt hij het ook wel een fijne gedachte dat hij ergens terecht kan. Hij heeft immers geen huis meer en met een afbetaling van 50 euro per maand is hij nog meer dan vijftig jaar bezig om zijn huurschuld af te betalen. En dan is er nog een schuld van meer dan een ton bij de belastingdienst.
De financiële puinhoop is dus nog lang niet opgelost, maar Hans M. bleef er monter onder in de rechtszaal. Het leek er een beetje op dat hij dit probleem nu ook weer voor zich uitschuift.
Aan het einde van de zitting nam hij vriendelijk afscheid van alle aanwezigen en wenste iedereen nog een ‘prettige dag’. Op 31 juli hoort hij of de rechtbank het eens is met de eis van de officier van justitie.
Denk je aan zelfdoding? Bel dan 24/7 gratis en anoniem met 113 of chat op 113.nl.
Ben jij geïnteresseerd in rechtbankverhalen? Abonneer je dan op onze podcast en mis niks over criminaliteit en rechtszaken in Brabant.
Hier vind je alle verhalen over misdaad en criminaliteit.
Wil je meer afleveringen beluisteren van onze podcast Misdaad Uitgelegd - In de rechtbank? Ga dan naar je favoriete podcast-app (Spotify, Apple of Podimo) of kijk hier voor alle podcasts van Omroep Brabant.
