Lindie, de mooie, creatieve dochter van Jeanne en Erik, liet het leven los
Ze waren een fantastisch gezin: vader Erik, moeder Jeanne, de tweeling Lindie en Tom en zoon Roy. Maar het gezin kreeg op 7 augustus 2021 een enorme klap te verduren. Op die dag besloot Lindie van Zutphen 'het leven los te laten', zoals Jeanne en Erik het zelf liefdevol verwoorden. Met evenveel trots als verdriet delen ze herinneringen aan hun bijzondere, eigenzinnige, creatieve, zorgzame en zeer sensitieve dochter. Ze werd 32 jaar.
Zeker, het is moeilijk om terug te gaan naar die dag in 2021, maar het doet de ouders ook goed om over Lindie te praten. "Het is inmiddels bijna vijf jaar geleden en de mensen om je heen gaan door met hun leven. Terecht natuurlijk, maar voor ons wordt het gemis alleen maar groter. Het is gewoon een feit dat ons leven niet meer compleet is en nooit meer hetzelfde zal zijn."
Ze zouden een boek kunnen schrijven over hoe de kleine, vrolijke Lindie zich ontwikkelde tot een prachtige jonge vrouw. "Als klein meisje was ze een echte rouwdouwer, stoer, pittig en voor de duvel niet bang. Bepaald geen meisje meisje. Haar eerste woorden waren 'zelf doen' en dat deed ze dan ook. Eropuit, altijd buiten en in de tuin en de natuur op zoek naar wat er maar op haar pad kwam. Dat zat er toen al in", vertellen Jeanne en Erik.
Lindie was een globetrotter pur sang en zwierf, vaak in haar eentje, over de halve aardbol. "Reizen was echt haar lust en haar leven, met de backpack het avontuur tegemoet. Het begon met een reis naar Thailand in 2008 in verband met een stage van de NHTV in Breda waar ze Toerisme, Marketing en Communicatie studeerde. Toen knoopte ze er ook maar even India, Nepal, Bali en Maleisië aan vast waardoor ze ruim een half jaar van huis was."
Met foto’s en reisverhalen hield Lindie het thuisfront op de hoogte. "Je bent blij met ieder bericht als je kind zo ver weg is, maar die reisverhalen waren ook nog eens een keer zo goed en leuk geschreven, daar had ze echt talent voor. Het was fijn en geruststellend om in haar reisblog te zien en te lezen hoe het met haar ging."
Lindie studeerde af en ging werken. In de jaren die volgden merkten Jeanne en Erik dat ze begon te veranderen. Ze werd zich steeds bewuster van de wereld om haar heen en haar sterk ontwikkelde rechtsvaardigheidsgevoel werd op de proef gesteld.
"Ze zocht naar de betekenis van alles en voelde zich niet meer happy in haar baan achter een bureau. De twijfel sloeg toe en ze twijfelde vooral aan zichzelf: doe ik het wel goed, ben ik wel goed genoeg? Ze werd zwaarmoediger. Gelukkig vond ze een uitlaatklep in schilderen, nog een talent van haar, omdat het haar rust gaf. Ons huis hangt vol met haar schilderijen."
Lindie ontdekte ook dat het haar veel voldoening gaf om anderen te helpen. Ze maakte een flinke carrièreswitch. "Ze begon aan de opleiding HBO-V in Utrecht, verhuisde van Den Bosch naar Utrecht, ging werken bij het UMC en haalde haar diploma. We waren ontzettend trots op haar en zagen dat het werken in de zorg haar goed deed. Ze was daar helemaal op haar plek en het paste bij haar zorgzame karakter", vertellen Jeanne en Erik.
Maar toen kwam corona. Voor veel jonge mensen een moeilijke periode, maar voor Lindie extra moeilijk door een extreem zware knieblessure waardoor ze geen kant op kon. “Dat was echt een verschrikkelijke rottijd en we maakten ons grote zorgen om haar. We gingen veel naar Utrecht of namen haar mee naar huis.”
Na máánden kon ze eindelijk wat lopen en ook deels aan het werk. Jeanne en Erik dachten dat het weer de goede kant opging, maar niets was minder waar.
"Ze zit in ons hart en blijft verweven in ons leven."
“Door Lindie’s overgevoeligheid kwam alles hard en ongefilterd bij haar binnen. Dat maakte het leven moeilijk en ingewikkeld voor haar. Ze voelde zich eenzaam, hebben we later in haar dagboek gelezen. Die woorden deden en doen nog steeds onvoorstelbaar veel pijn.”
“Maar”, vervolgen Jeanne en Erik, “ze schreef ook in haar dagboek dat ze in de 32 jaar van haar leven alles eruit had gehaald wat erin zat. Dat heeft iets troostends. Net als haar schilderijen in ons huis. Het is zo fijn om die iedere dag te zien. Zoals het ook fijn blijft om over Lindie te praten. Ze zit in ons hart en blijft verweven in ons leven.”
Praten over gedachten aan zelfdoding helpt. Je kunt 24 uur per dag bellen met Stichting 113 Zelfmoordpreventie via 0800 0113 of chatten via 113.nl.
Wil je een eerbetoon brengen?
Wil jij een eerbetoon brengen aan een dierbare en je herinneringen delen? Heb jij misschien wel een verhaal dat anderen kan raken, troosten of inspireren? Stuur dan een mailtje naar [email protected] en vertel ons over de persoon die jij voor altijd in jouw hart draagt.