Een tempel en veel rook: op bezoek bij de kruidenmagiër van Dussen in Dussen

"Welkom." Nog voordat ik kan aanbellen, zwaait de voordeur al open. Even later zit ik met een kop kruidenthee tegenover Hugo Bikker, de zelfbenoemde kruidenmagiër van Dussen. Achter zijn huis staat een zelfgebouwde tempel waar hij onder meer zogenoemde smudge-sessies organiseert. Als kersverse regioverslaggever voor West-Brabant wil ik natuurlijk weten wat daar precies gebeurt.

Voor wie, net als ik, eerst even moest googelen: smudgen is een eeuwenoud ritueel waarbij kruiden worden verbrand om een ruimte, voorwerp of persoon energetisch te reinigen. Oftewel: veel rook, met de bedoeling negatieve energie te verdrijven.

Nog voordat ik kan aanbellen, zwaait de voordeur open.

"Welkom."

Ik stap een okergeel huis binnen dat is gebouwd van strobalen en leem. Langs de wand staan tientallen weckpotten, gevuld met kruiden, zaden en gedroogde planten. Op een houten werkbank staat een koperen destilleerketel. Er is precies één stoel. Die is voor mij. Hugo schenkt een mok dampende kruidenthee in en neemt zelf plaats op een krukje.

Na een korte kennismaking lopen we via een smal, wat overwoekerd paadje naar de tempel. Hugo loopt op blote voeten. Aan zijn tenen glimmen zilveren teenringen. De ronde tempel bouwde hij samen met zijn vader. Volgens Hugo staat hij precies goed: niet op energielijnen, want daar wil je blijkbaar niet bovenop zitten.

Binnen staan een paar stoelen in een kring. Hier ontvangt Hugo mensen voor ceremonies, workshops en smudge-sessies.

Terug in de werkplaats vertelt Hugo dat hij al van jongs af aan een bijzondere band heeft met planten. Hij voelde dingen die anderen niet voelden, zegt hij. Recepten krijgt hij naar eigen zeggen "doorgegeven". Na jaren als hovenier begon hij zich volledig te richten op kruiden. Tegenwoordig verkoopt hij zijn producten op spirituele festivals en verhuurt hij ook zijn tempel.

Hoe dat er in de praktijk uitziet, probeer ik tijdens ons gesprek te ontdekken. Maar hoe langer we praten, hoe minder scherp dat beeld wordt. Workshops zijn er "onregelmatig". Smudge-sessies ook. En hoe vaak de tempel wordt verhuurd? Dat verschilt.

Het valt stil. Hugo sluit zijn ogen en begint een paar keer snel te knipperen. Na enkele seconden kijkt hij me weer aan. "Ik krijg niks door", zegt hij. Ik ook niet, denk ik.

Om me beter te laten begrijpen hoe zijn kruiden werken, zet Hugo een weckpot voor me neer. Ik doe braaf wat me gevraagd wordt en leg mijn hand erop. Hij vraagt wat ik voel. "Misschien... een soort stroming door mijn lichaam?", zeg ik voorzichtig. Hugo knikt. "Dat kan." Ik besluit dat dit niet het moment is om door te vragen hoe een weckpot precies een gevoel afgeeft.

Daarna is het tijd voor een smudge-sessie. Hugo steekt een kooltje aan en strooit er kruiden op. Vrijwel direct vult de ruimte zich met blauwgrijze rook. Eerst ruikt het kruidig. Daarna wordt het vooral veel. Mijn ogen beginnen te prikken. De rook kruipt in mijn keel en ik vraag me af hoe gezond dit eigenlijk is. Uiteindelijk stap ik naar buiten voor een flinke hap frisse lucht.

Vlak voordat ik vertrek, heb ik nog één praktische vraag.

"Mag ik hierna eigenlijk nog autorijden?"

"Ja hoor."

Als ik even later Dussen uitrijd, hangt de geur van de kruiden nog steeds in mijn kleding. Of ik nu ook precies begrijp wat een kruidenmagiër doet?

Daar krijg ik eerlijk gezegd nog niks op door.