Een grapje of een boks: zo maakt Evelien het ziekenhuis minder spannend
Voor kinderverpleegkundige Evelien Penning-Versteeg is geen werkdag hetzelfde. Op de kinderafdeling van het Máxima Medisch Centrum in Veldhoven zorgt ze voor zieke kinderen en probeert ze hen en hun ouders zoveel mogelijk op het gemak te stellen. Dat levert mooie, maar soms ook verdrietige momenten op. “Een grapje, even een praatje maken of een boks geven. Dat zijn de momenten waar ik het voor doe.”
Als kinderverpleegkundige houdt Evelien niet alleen de gezondheid van haar jonge patiënten in de gaten. Ze probeert hun verblijf in het ziekenhuis ook zo prettig mogelijk te maken. Dat vraagt soms om de nodige creativiteit.
“Je moet je soms in allerlei bochten wringen en dingen bedenken om iets voor elkaar te krijgen. En vooral heel veel geduld hebben”, vertelt ze. “Sommige kinderen vinden dingen heel spannend. Het is niet eventjes een infuus verwijderen of een sonde plaatsen. Daar moet je ze goed op voorbereiden.”
In de serie Verborgen Helden brengen we mensen met een bijzonder en maatschappelijk belangrijk beroep in beeld, zoals een militaire brandweerman, een politiehondengeleider, een kinderverpleegkundige, een gevangenismedewerker en een heel specialistische militair. In deze video kijken we mee mee met een kinderverpleegkundige:
Persoonlijk contact
Eén van haar patiënten is Raf (3), die een operatie aan zijn arm moet ondergaan. Voordat hij naar de operatiekamer gaat, krijgt hij bezoek van Teddy, een speciaal getrainde ziekenhuishond die kinderen gezelschap houdt. Samen met Teddy gaat Raf op weg. “Komt goed, hè. Heel veel succes”, zegt Evelien tegen hem.
Juist dat persoonlijke contact maakt haar werk bijzonder. “Dat je een tekening krijgt van een kind, of dat ouders vragen: Ben je er morgen ook weer? Dat soort kleine momenten, zijn speciaal.”
Diepe indruk
Maar niet ieder verhaal op de kinderafdeling loopt goed af. Evelien herinnert zich een meisje dat werd opgenomen met hersenvliesontsteking. “Dat zien wij hier regelmatig en meestal is dat gelukkig met een goede afloop. Maar in dit geval was dat dus niet.”
De ervaring maakte diepe indruk. “Dat drukte me wel weer even met de neus op de feiten. Ik dacht: o ja, het kan dus ook misgaan.”
Ook voor ouders kan een ziekenhuisopname ingrijpend zijn. Daarom probeert Evelien niet alleen voor haar jonge patiënten, maar ook voor de familie klaar te staan. “We doen heel erg ons best om het verblijf, wat natuurlijk heftig is, zo aangenaam mogelijk te maken, voor kind en ouders”, legt ze uit.
Als mens veranderd
Het werk als kinderverpleegkundige heeft haar ook als mens veranderd. “Ik kwam hier binnen als een heel onzeker, timide meisje. Nu ben ik veel mondiger en zelfverzekerder. Ik kom voor mezelf op, maar ook zeker voor ouder en kind.”
Die ontwikkeling maakt haar trots. “Ik denk dat ik dit alleen maar had kunnen doen binnen dit vak.”