Gijs (29) kreeg een stamceltransplantatie en dit is hoe dat ging in Breda

"Ik geniet van elke dag, het kan elke dag omslaan", vertelt Gijs Zebregts uit Breda. Door een anonieme donor kreeg hij de kans om leukemie uit zijn lichaam te verstoten. Met succes, tot dusver. En daarom wil hij meer mensen over stamceldonatie vertellen.

Als je bloed 'ziek' is, dan heb je gezonde bloedstamcellen nodig om weer beter te worden. Bij Gijs kwam het door acute leukemie. "Ik had al een jaar lang rare klachten. Moe, longontsteking, zonnesteken. Eigenlijk voelde ik me op een gekke manier opgelucht, toen ik wist wat er écht met me aan de hand was."

Op dat moment had hij zelf nog nooit van stamceldonatie gehoord. Maar al snel werd het duidelijk dat hij een stamceltransplantatie moest krijgen. Gezonde bloedstamcellen in zijn lijf, doordat iemand anders zijn eigen bloedstamcellen doneert. Zodat jouw eigen lichaam weer gezond bloed kan gaan maken.

Na tweeëneenhalve week kreeg Gijs al te horen dat hij een match met iemand had. Dat is supersnel. Met familie heb je een kans van één op vier, op een match. Anders wordt er in de landelijke en wereldwijde donorbank gezocht. Dat er bij Gijs dus zo snel al een match werd gevonden, die ook nog eens geen familie was, is uniek. Alleen is daar de kous nog niet mee af.

"De week voor de transplantatie was ik heel erg met hem bezig", vertelt Gijs. "Ik wist wanneer en wat hij moest doen. Vroeg me constant af wat hij nu aan het doen zou zijn. En of hij wel door zou zetten." Er zijn namelijk ook donoren die de keutel intrekken. Te spannend. Te eng. Toch bang dat ze er zelf nog iets aan overhouden. "En er is niks zo erg als dat er een patiënt klaarligt, en je dan moet horen dat de donor toch niet meer wil."

Maar het ging goed, bij Gijs. Zijn donor zette door en de cellen sloegen aan. Daarom deelt Gijs graag zijn verhaal, maar gaat ie niemand verplichten. "Je moet het echt voor jezelf bepalen", drukt hij op het hart. "Ik geef er alleen bekendheid aan, ik verplicht niemand." 

Voor hem betekende het dat hij zijn leven terugkreeg. Zijn periodieke scans zullen altijd spannend blijven, maar tot nu toe is Gijs schoon. En mocht hij één brief aan zijn donor schrijven. Volledig anoniem.

"Ik mocht zeggen hoe het op dat moment ging, maar verder niks over mijn ziekteproces of mijn identiteit. Er mocht níks op de kaart staan, waaraan je Nederland kon linken." Hij schreef dat het goed ging en de cellen aan leken te slaan. Dat hij dankbaar was en dat de donor hem zijn leven terug heeft gegeven. "Al zal 'dankjewel' nooit helemaal die lading dekken. Ik probeer nu gewoon dankbaar te zijn voor elke dag."