Lavreysen kreeg heftig verlies te verduren: 'Bij hem voelde ik me een mens'
Baanwielrenner Harrie Lavreysen stopt maar niet met winnen. Met zijn wonderbenen sleept de atleet uit Luyksgestel jaar na jaar, titel na titel in de wacht. Zo ook afgelopen week op de WK baanwielrennen in Shanghai. Terwijl hij op persoonlijk vlak onlangs juist te maken kreeg met een groot verlies. Deze zomer overleed een van zijn beste vrienden, Sten. Hij vertelde er dinsdagavond openhartig over in de talkshow Eva.
Lavreysen hoorde het verdrietige nieuws toen hij in Los Angeles was voor voorbereidingen op de Olympische Spelen van 2028. “Ik zou die dag voor tweeënhalve maand naar Japan vliegen, maar ik ben meteen in het vliegtuig naar Nederland gestapt”, vertelt hij in de talkshow van Eva Jinek.
"Hij was echt een heel goede vriend. Ik kende ‘m al sinds de eerste klas van de middelbare school", vertelt de baanrenner. "Mijn vrienden staan altijd voor me klaar als ik weer thuiskom van een wedstrijd of trainingskamp. We noemden Sten in onze groep de verbinder. Hij was er altijd. Hij zorgde ervoor dat ik mij thuis een mens kon voelen."
“Ik was heel blij dat ik meteen naar huis kon komen en dat ik alles met vrienden kon verwerken", gaat hij verder. Na twee weken thuis te zijn geweest, ging hij toch naar Japan, voor zijn sport: "Dan kom je in een andere wereld." Hij noemt het een soort "ontsnappen".
"Ik moet het ook voor hem doen. Extra mooi dat het dan weer lukt."
Iedere dag op de afgelopen WK in Shanghai ging het verlies van zijn vriend door zijn hoofd: “Maar je kan het ook mooi bekijken. Ik dacht: ik heb hier een kans, ik moet het ook voor hem doen. Het is extra mooi dat het dan weer lukt.”
En lukken deed het, al is dat amper nog verrassend. Op de WK in China vorige week was Lavreysen weer zeer succesvol en won hij, onder meer, zijn achtste wereldtitel op de individuele sprint: zijn 23e wereldtitel in totaal.
Eigenlijk is de 29-jarige baanwielrenner overal ter wereld onverslaanbaar. “Als het iedere keer lukt, geniet ik daar enorm van", zegt hij. Maar als 'normaal' voelt het voor hem niet. Door de jaren heen weet hij steeds beter wat hij ervoor moet doen en laten. "Naarmate ik verder kom in mijn carrière, merk ik hoe speciaal het is.”
Voelt hij zich ook écht onverslaanbaar? "Als ik dit iedere keer laat zien, dan beginnen tegenstanders dat misschien echt te geloven. Daar hoop ik wel mentaal voordeel uit te halen.”
Maar met of zonder dat mentale voordeel: vooralsnog lijkt niemand Lavreysen te kunnen stoppen. De Olympische Spelen van 2028 kunnen in die zin de ultieme beloning voor zijn harde werk worden. Als Lavreysen dan twee keer goud pakt, wordt hij de grootste Nederlandse olympiër aller tijden. Dan gaat hij schaatsster Ireen Wüst uit Goirle voorbij: zij heeft zes gouden medailles, Lavreysen nu vijf.
Lavreysen lacht. “Ik ben nooit zo bezig met die lijstjes. Tuurlijk, hoe dichter we bij Los Angeles komen, hoe vaker we dit gaan horen, maar ik houd er nog geen rekening mee. We gaan het zien.”
