Marc maakte harde grappen over zijn ziekte, nu staat hij op Paula’s arm in Gemert

Humor was het toverwoord in Marcs leven. Als comedian liet hij veel mensen lachen, maar voor Paula van Gestel uit Gemert was hij veel meer dan dat: hij was de broer met wie ze een heel goede band had. Drie jaar geleden overleed hij. Marc kwam als stripfiguurtje op haar arm te staan.

“Marc maakte van jongs af aan al overal woordgrappen van”, vertelt Paula met een glimlach. “Ik ben met zijn humor opgegroeid en kon het wel waarderen. Later volgde hij een comedycursus in Utrecht, waar hij woonde. Andere mensen bleken zijn grapjes ook leuk te vinden.”

Haar broer won een publieksprijs bij een wedstrijd in het Utrecht Comedyhuis en ging steeds vaker optreden. “Ik was verbaasd: hij stond eigenlijk nooit graag op het podium.” Marc bouwde in Utrecht een hechte vriendengroep op binnen de comedywereld. Ook zijn familie bleef belangrijk voor hem. “Hij had zelf geen vrouw en kinderen, maar was dol op mijn kinderen.”

Marc had ook goed contact met zijn goede vriend, comedian en kunstenaar Paul London. “Hij tekende Marc ooit als stripfiguurtje, gewoon voor de lol”, vertelt Paula. “Maar ze kregen al snel het idee om daar iets mee te doen. Iedere week verscheen er een nieuw stripje op sociale media en op de website, waarin ze samen grappen verwerkten.” Zowel Paul als Paula wist toen nog niet dat het figuurtje een belangrijke herinnering zou worden.

In juni 2022 kreeg Marc buikpijn. Na onderzoek in het ziekenhuis bleek hij een tumor in zijn dikke darm te hebben, met uitzaaiingen op het buikvlies. Hij onderging een zware operatie, kreeg een permanente stoma en werd behandeld met intensieve chemotherapie.

Na een periode van revalideren bleken er opnieuw tumoren te zitten. De behandeling werd palliatief. “Ze gaven hem drie tot zes maanden. Dat werden zes weken.”

Toch bleef Marc na het slechte nieuws optreden. Zo stond hij nog gewoon op Paaspop en was hij te gast bij Spijkers met Koppen. Ook deed hij mee aan Cameretten, een comedywedstrijd in Den Haag.

Eerst twijfelde hij of hij wel moest optreden. “Hij was al door de voorselectie heen, dus ik zei: ‘Je hebt niets te verliezen, doe het nou.’ Het optreden was heel goed en hij zou, zonder mee te doen voor de prijzen, in de halve finale mogen optreden. Uiteindelijk overleed hij daarvoor al, maar Marc was apetrots op wat hij bereikt had.”

Tijdens zijn uitvaart was een opname te zien van zijn optreden bij Cameretten, dat over zijn ziekzijn ging. “Hij was heel goed in oneliners, echt de onelinerkoning. Over zijn eigen verhaal kon hij heel goede, harde grappen maken.”

De laatste twee weken van zijn leven was Paula bij haar broer om voor hem te zorgen. “Kort voordat hij overleed heb ik het stripfiguurtje van Marc op mijn bovenarm laten tatoeëren. Gelukkig heeft hij het nog kunnen zien. Hij vond het geweldig.” Vorig jaar liet ze ook nog zijn naam in zijn eigen handschrift eronder zetten.

“Paul heeft dezelfde tattoo van het stripfiguurtje, met tekst eronder”, vertelt ze. “Hij had er per ongeluk typfoutjes in gemaakt. Die heeft hij de tatoeëerder laten corrigeren zoals Marc zijn teksten ook corrigeerde.”

Vorige week was het drie jaar geleden dat Marc overleed. Voor Paula blijft het gemis voelbaar. “Het lijkt nog gisteren en tegelijkertijd tien jaar geleden. Bizar, zoiets. Meestal word ik blij als ik naar de tattoo kijk. Rond deze tijd even niet.”

Het was Marcs grote wens om een digitale erfenis achter te laten. “Dat is ‘m wel gelukt”, zegt zijn zus. “Op verschillende plekken leeft hij voort. Veel mensen mochten hem graag. Naast alle opnames van optredens, deelname aan podcasts, noem maar op, staat er in Amelisweerd bij Utrecht een bankje met zijn naam. En zondag is er om vier uur ‘s middags in het Comedyhuis in Utrecht een benefietoptreden ter ere van Marc. De opbrengst gaat naar de Wensambulance.”

Hier lees je alle verhalen van de rubriek Mijn tattoo en zijn verhaal.