Philip gebruikte volop 3-MMC: 'Achteraf gezien was ik gewoon dik verslaafd'
Toen Philip* begon met het gebruiken van 3-MMC, voelde het onschuldig. Een beetje meepakken tijdens het uitgaan, af en toe wat van vrienden. Maar voor hij het wist, draaiden zijn weekenden steeds vaker om de designerdrug. "Op het moment zelf zeg je altijd: ik ben niet verslaafd, ik kan stoppen wanneer ik wil. Achteraf gezien was ik gewoon dik verslaafd."
Het verhaal van Philip staat niet op zichzelf. Sinds designerdrugs in juli 2025 in één keer allemaal op de opiumlijst kwamen, wil de overheid voorkomen dat producenten telkens een kleine wijziging aan een verboden middel doen om het vervolgens weer legaal te kunnen verkopen. Maar het gebruik van deze middelen blijft een hardnekkig probleem, zeker onder jongeren.
Meer weten over 3-MMC, het stofgroepenverbod en een kijkje in de toekomst bij onze buurlanden? Kijk dan de hele video:
De glijdende schaal
Voor Philip begon het gebruik tijdens het stappen. "Eerst was het af en toe een beetje. Dan haal je een gram voor een weekend en denk je: dat is genoeg." Maar dat veranderde langzaam. Een paar feestjes later was één gram niet meer voldoende. "Voor twee avonden uitgaan zat ik soms al op twee of drie gram. Op festivals nog meer. Dan raak je de tel eigenlijk kwijt."
Volgens Philip zit de verleiding vooral in het snelle effect. "Je krijgt meteen een kick. Een hoop energie", vertelt hij. Vooral in combinatie met alcohol merkte hij hoe verraderlijk dat kan zijn. "Je voelt minder goed hoe dronken je eigenlijk bent. Daardoor drink je ook veel meer."
"Op een gegeven moment voelde ik me leeg."
De realitycheck
Maar de man met de hamer bleek niet ver weg. Na een periode met veel festivals en regelmatig gebruik, merkte hij dat zijn lichaam protesteerde. "Op een gegeven moment voelde ik me leeg. Alsof er geen geluk meer was. Je lichaam maakt dan bijna geen dopamine meer aan. Het leek op een soort lichte depressie."
Dat was voor hem de druppel. Tot zijn eigen verbazing lukte het om vrijwel direct te stoppen. "Makkelijker dan verwacht zelfs. Daar ben ik ook trots op."
"Ik denk dat niet veel jongeren hun drugs laten testen."
Vanaf dat moment kickte de tegenwoordigheid van geest terug in. Hoe kan het eigenlijk, dat je zo lang iets in je lijf stopt, terwijl je niet precies weet wat erin zit? Heel veel gebruikers laten hun drugs namelijk nooit echt testen. Waardoor je soms niet eens weet wát je nou gebruikt.
En bij 3-MMC is dat in het bijzonder belangrijk. Uit testen van ingeleverde '3-MMC-drugs' blijkt dat wat door dealers verkocht wordt als 3-MMC bijna nooit meer écht 3-MMC is. Daar kijkt Philip trouwens niet van op. "Wie controleert dat nou? Dealers kiezen gewoon wat goedkoop is om te maken. Dat idee is eigenlijk best wel bizar."
Of strengere wetten dat gaan veranderen, weet hij niet. Volgens Philip blijft handhaving lastig. "Er zijn zoveel dealers. Als de ene stopt, staat de volgende alweer klaar."
Toch gelooft hij dat voorlichting en bewustwording kunnen helpen. Zeker wanneer mensen zien wat er werkelijk in hun drugs zit. "Een drankje tijdens het stappen vinden veel mensen normaal. Maar als je iedere week drugs nodig hebt om uit te gaan, dan ben je volgens mij al een grens over."
Philip is een gefingeerde naam. De echte naam is bij de redactie bekend.
