Deze radiopioniers haalden beroemdheden voor de microfoon, vanuit Tilburg
Een omgebouwde telefoon, een microfoon en een flinke dosis enthousiasme. Daarmee trokken de vrijwilligers van Radio Elisabeth eropuit om radio te maken. Vanuit het Tilburgse ziekenhuis groeide de ziekenomroep uit tot een bekende naam in de stad, met zelfs André Hazes en Gilbert Bécaud voor de microfoon. Deze week zou de omroep 75 jaar bestaan. Oud-vrijwilligers Peter Soethout en Jac van der Ven halen herinneringen op.
De ziekenomroep stopte op 1 mei 1990 en het is nóg langer geleden dat Peter en Jac er werkten. Toch zitten ze nog vol verhalen over Radio Elisabeth. Zodra ze er over beginnen te vertellen, verschijnt er een flinke stapel foto's, krantenartikelen en andere herinneringen op tafel.
De studio van de omroep zat in het ziekenhuis en startte begin jaren 50 met verzoeknummertjes voor patiënten. Een ingevuld kaartje werd afgegeven bij de studio en mensen hoorden dan hun eigen naam en gekozen nummer op de radio. “Dat was bijzonder voor die tijd, want veel aanbod was er toen nog niet op radiogebied”, vertelt Peter.
Uiteindelijk groeit de ziekenomroep uit tot een voorloper van de huidige lokale omroep, Omroep Tilburg. En dat leverde bijzondere momenten op. “Ik ben door Radio Elisabeth op plekken geweest waar ik anders nooit was gekomen”, benadrukt Jac.
“Dat was een omgebouwde telefoon waarmee we goed geluid op locatie hadden.”
Peter en Jac begonnen er allebei als vrijwilliger, halverwege de jaren 70. Er werd uitgezonden naar het Elisabeth ziekenhuis in Tilburg, maar ook naar verschillende verzorgingshuizen. Peter: “We maakten met zo’n dertig mensen amusementsprogramma’s. We hadden quizprogramma’s, een zondagshow met muziek en gingen op den duur ook naar schouwburgen in de regio.”
Jac zorgde er met een eigen uitvinding voor dat de omroep voortaan vanaf locatie kon uitzenden. “We noemden dat een reportofoon”, lacht Jac. “Dat was een omgebouwde telefoon in een kastje waarmee we goed geluid hadden op locatie. En omdat we inmiddels best een naam hadden, gingen er deuren voor ons open.”
“We hebben een keer een kerstgroet opgenomen met André Hazes.”
Het apparaat ging mee en Jac en Peter gingen samen op pad. “Om tussen de liedjes door wat jingles te hebben, gingen we naar optredens van artiesten.” Dat ging niet om de minste namen, want de twee vrijwilligers interviewden nationale én internationale bekendheden.
“We hebben een keer een kerstgroet opgenomen met André Hazes, die bleef maar praten”, lacht Peter. “En we hebben zelfs een interview gedaan met de Franse zanger Gilbert Bécaud. Die wilde eerst niet, maar toen we eigenlijk al vertrokken waren, riep hij ons terug. Dat was heel bijzonder”, vertelt Jac.
Begin jaren 80 ontstaat er een scheuring tussen twee groepen binnen de ziekenomroep. “De ene helft wilde door hoe het toen ging, met veel amusement. De andere groep wilde het meer journalistiek aanpakken en op het nieuws focussen”, blikt Peter terug. Die laatste groep gaat uiteindelijk door en er komt minder ruimte voor amusement. Uiteindelijk stoppen Jac en Peter in 1981. Dat vonden ze allebei jammer. “Ik nam zelfs verlof om bij de ziekenomroep aan de slag te kunnen”, zegt Jac.
Een echte ziekenomroep heeft Brabant niet meer, maar er zijn nog wel seniorenomroepen, die gericht zijn op ouderen in verzorgingshuizen. “Ik denk ook dat een ziekenomroep nog altijd bestaansrecht heeft”, vindt Jac. “Het kan bijvoorbeeld ook heel fijn zijn voor dementerende ouderen. Een Radio Elisabeth zou ook nu nog goed werken. Daar durf ik mijn hand voor in het vuur te steken.”
