Geraldo verloor met zijn vader ook zijn beste vriend: 'Mis hem elke dag'
Zijn beste maatje, zo omschrijft Geraldo Mutzers (51) uit Geldrop zijn vader Broer. Ze doen van alles samen, tot zijn vader de diagnose blaaskanker krijgt en een half jaar later overlijdt. "Er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan hem denk."
"Ik heb een foto van mijn vader op mijn nachtkastje staan en ik zeg nog elke avond welterusten tegen hem", vertelt Geraldo met een stem vol emotie. Vier jaar geleden overleed zijn vader Broer, hij was toen 73 jaar. Liefdevol blikt Geraldo terug.
Geraldo groeide met zijn zus Christel op in Kaatsheuvel, in een warm gezin. "Onze ouders deden alles voor ons. Ze werkten heel hard. Naast hun gewone banen zaten ze 's avonds in een hok achter ons huis schoenen te stikken, om te zorgen dat wij niets tekort kwamen. We hebben een hele goede jeugd gehad."
"Ik zag dat de moed hem in de schoenen zakte, hij had zoveel pijn."
Geraldo woont tot zijn dertigste thuis. Als hij daarna op zichzelf gaat wonen, gaat hij nog iedere dag bij zijn vader eten. En ook als hij voor de liefde naar Geldrop verhuist, blijft zijn vader echt zijn maatje.
Als zijn vader vertelt dat hij last heeft van zijn buik en pijn heeft bij het plassen, raadt Geraldo hem aan om naar de dokter te gaan. Uit onderzoek blijkt dat hij blaaskanker heeft, een enorme schok. Geraldo is in die tijd zijn steun en toeverlaat. "Hij werd geopereerd, maar de tumor bleek op zo'n rotplek te zitten dat deze niet helemaal verwijderd kon worden."
Ook krijgt zijn vader chemo. Geraldo gaat mee naar de behandelingen en gesprekken met de oncoloog als hij vrij kan krijgen van zijn werk. "En ik belde hem zeker drie of vier keer per dag om te vragen hoe het met hem ging. Maar achteraf heb ik gehoord dat hij mij niet alles vertelde, hij wilde mij sparen."
Ondanks de chemobehandelingen wordt de tumor toch groter. "Ik zag dat de moed hem in de schoenen zakte. Hij had zoveel pijn." Zijn vader is niet lang ziek geweest, iets meer dan een half jaar na de diagnose geeft hij aan dat hij niet meer kan. "Dat moment vergeet ik nooit meer. Hij zei: Geraldo, ik ga jouw verjaardag niet meer meemaken. Ik heb veel pijn en ik ben op."
"Het lied 'kleine jongen' kan ik nog steeds niet horen zonder vol te schieten."
De vader van Geraldo kiest voor palliatieve sedatie. Met heel de familie erbij wordt hij op een bed in de woonkamer in slaap gebracht. "Hij wilde heel graag nog een keer het lied kleine jongen van André Hazes horen. Dat was zijn favoriete nummer."
Zijn vader vraagt of hij bij hem op bed wil komen liggen. Dat doet Geraldo en samen luisteren ze naar het nummer: "Toen het afgelopen was zei hij: nog een keer, nu keihard. Want jij bent nog steeds mijn kleine jongen. Dat hebben we gegaan en daarna is hij in slaap gebracht." Geraldo noemt het een hele mooie herinnering. "Ik had het voor geen goud willen missen."
En zo blaast vader Broer zijn laatste adem uit, met heel de familie erbij. Op zijn sterfdag wordt hij door zijn familie nog ieder jaar geëerd. "We gaan uit eten om zijn leven te vieren," legt Geraldo uit. "Dan proosten we samen op hem. Kleine jongen draaien we dan niet, dat kan ik nog steeds niet horen zonder vol te schieten."
Wil je een eerbetoon brengen?
Wil jij een eerbetoon brengen aan een dierbare en je herinneringen delen? Heb jij misschien wel een verhaal dat anderen kan raken, troosten of inspireren? Stuur dan een mailtje naar [email protected] en vertel ons over de persoon die jij voor altijd in jouw hart draagt.
Lees alle artikelen in de serie Voor altijd in ons hart.
