Ger mocht als jongen geen Barbie, nu organiseert hij al 34 jaar beurzen
Als jongen was Ger van Kempen (71) al gefascineerd door Barbies, maar een eigen pop kreeg hij lange tijd niet. Nu draait zijn leven om de pop: hij organiseert al 34 jaar Barbiebeurzen. Op zijn beurs in Vught komen honderden verzamelaars uit binnen- en buitenland af. “Ik vind het geweldig om verzamelaars bij elkaar te brengen.”
Toen Barbie in 1964 in Nederland verscheen, was Ger negen jaar oud. Hij was meteen weg van de pop, maar kreeg er zelf geen. “Als jongen hoorde je in die tijd niet met poppen te spelen. Dat vond ik ontzettend frustrerend.”
“Toen was er een reden om mij die poppen toch te geven.”
Waarom Barbie hem als jongen zo aansprak, weet hij niet. Ger valt op mannen, maar of dat ermee te maken heeft, kan hij niet zeggen. “Het zou zeker kunnen dat daar een verband zit, maar daar heb ik geen antwoord op”, zegt hij lachend.
Op zijn zestiende kreeg Ger toch zijn eerste Barbiepoppen. Niet om mee te spelen, maar om miniatuuretalages mee te maken: een hobby die later zijn beroep werd. “Toen was er een reden om mij die poppen toch te geven. Ze hadden de perfecte afmeting als paspop voor mijn etalages.”
- De eerste beurs die Ger (links) in 1992 organiseerde.
Als twintiger had Ger een kleine verzameling Barbies, vooral uit de jaren zeventig. Maar zijn voorkeur ging uit naar de poppen uit de jaren zestig. “Die kleding uit die periode vond ik onvoorstelbaar mooi gemaakt. Je had jasjes met voering, kleine ritsjes en knoopjes. Dat zie je tegenwoordig niet meer. Het is allemaal massaproductie geworden.”
“Dan weet je wel wat iedereen heeft.”
Eind jaren tachtig bezocht hij een Barbietentoonstelling. Daar zag hij voor het eerst weer de poppen die hij als kind zo graag had willen hebben. Dat was voor hem de reden om serieuzer te gaan verzamelen. Hij werd lid van de Barbie Collectors Club Benelux.
Op bijeenkomsten bekeken leden elkaars collecties en ruilden ze spullen. Maar na verloop van tijd was Ger daar wel op uitgekeken. “Dan weet je wel wat iedereen heeft. En als iedereen iets dubbel heeft, ben je uitgeruild.”
Toen de club ophield te bestaan, besloot hij zelf een beurs te organiseren. De eerste was in 1992, in een kleine zaal. Er stonden ongeveer twintig verzamelaars met hun spullen. “Het was niet heel druk, maar wel leuk en druk genoeg om het nog een keer te organiseren.”
“Tegenwoordig zijn Barbies vooral plastic speelgoed.”
Barbiepoppen zijn ook overal online te koop, maar volgens Ger heeft de beurs iets wat een webshop niet kan bieden. “Je kunt de spullen even in je handen houden en kijken naar de kwaliteit.” Zeker bij bijzondere verzamelstukken is dat belangrijk: sommige Barbies zijn honderden tot zelfs duizenden euro’s waard. “Je kunt je geld maar één keer uitgeven en je hebt dan geen zin om bedonderd te worden.”
Zelf staat hij ook iedere beurs met een tafel. Zijn verzameling van ooit honderden poppen heeft hij grotendeels verkocht. Hij heeft nog ongeveer twintig stukken die voor hem bijzonder zijn. “Ik heb de twee Barbiepoppen die ik als kleine jongen zo graag wilde hebben. Die waren echt nog nooit uit de doos geweest. Die zijn voor mij het meest waard.”
Helemaal stoppen met verzamelen doet hij niet. Op iedere beurs kijkt hij rond of hij iets bijzonders tegenkomt. Zo vond hij in 2025 een Ken-pop, de eerste die in Amerika op de markt kwam, nog nieuw in de doos. “Zulke bijzondere exemplaren vind je niet vaak, maar als ik er eentje tegenkom, kan ik de verleiding niet weerstaan.”
- Een van de sets Barbies van Ger.
