Ontdek

Jelle bouwt aan Nederlands noodteam voor rampen wereldwijd: 'Hard nodig'

Nederland heeft nog altijd geen medisch noodteam dat kan worden ingezet bij rampen in binnen- en buitenland. Toen ambulanceverpleegkundige Jelle Cloin uit Dongen daarachter kwam, besloot hij er zelf een op te richten: Emergency Medical Team Nederland. Inmiddels hebben zich zo’n tachtig vrijwilligers bij zijn initiatief aangesloten, onder wie voormalig Commandant der Landstrijdkrachten Mart de Kruif. "Veel andere landen hebben al zo’n team en we kunnen niet achterblijven", vindt Jelle.

Profielfoto van Pieter Soethout
Geschreven door

Bij een grote ramp kunnen internationale ziekenhuizen of hulpdiensten overbelast raken. Landen kunnen dan de hulp van zo'n Emergency Medical Team (EMT), zoals het officieel heet, inroepen. "Daar zetten we een veldhospitaal op, een soort mobiele spoedeisende hulp", legt Jelle uit. "Daar bieden we hulp aan mensen die levensbedreigend gewond zijn geraakt, maar kunnen we ook allerlei andere verwondingen, zoals breuken en brandwonden, behandelen."

Jelle kwam erachter dat zo’n hulpteam in Nederland nog ontbrak nadat hij door een collega werd gevraagd om te gaan helpen in Gaza. "Maar omdat het daar nog te onveilig is voor hulpverleners ben ik niet gegaan", legt hij uit. "Ik ging wel dingen opzoeken over internationale hulp en zo kwam ik uit bij de EMT's."

Waarom Nederland nog altijd geen EMT heeft, weet Jelle niet precies. Al vindt hij dat zo'n medisch hulpteam harder nodig is dan ooit. "Ik denk dat destijds de noodzaak ervan niet werd ingezien. Het is er in ieder geval nog altijd niet."

Hulp op één lijn

In 2010 riep de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) landen op om zo’n medisch hulpteam op te richten na de verwoestende aardbeving in Haïti. Er kwamen toen allerlei hulptroepen uit verschillende landen en organisaties naar het rampgebied, maar daar verliep de samenwerking allesbehalve gestroomlijnd.

Daarom moest er volgens de WHO één lijn komen in hoe medische hulpteams handelen. Zo’n team moet aan een flink eisenpakket voldoen, allerlei keuringen doorstaan en jaarlijks meerdere keren oefenen.

In Europa hebben onder meer Engeland, Duitsland, Frankrijk, Spanje, Italië, Polen, Noorwegen, Portugal, Roemenië en Zwitserland al één of meerdere hulpteams. Ook verschillende landen op andere continenten hebben een EMT.

Om zo’n hulpteam op te richten moet je dus aan allerlei voorwaarden voldoen. "Het zijn echt honderden eisen", vertelt de initiatiefnemer. "We moeten twee weken zelfvoorzienend zorg kunnen verlenen. Dan heb je twee weken stroom, drinkwater, medicijnen en allerlei andere spullen nodig. We moeten aantonen dat we dat allemaal geregeld hebben. Dat kost ontzettend veel tijd."

"Sommige weken ben ik er ruim zeventig uur mee bezig."

Jelle is inmiddels ruim tweeënhalf jaar bezig en heeft al veel bereikt. Zo is zijn stichting een officieel goed doel en hebben ze een erkend keurmerk. "Sommige weken moet ik gewoon werken en ben ik tien uur bezig met het EMT. Maar sommige weken ben ik er ruim zeventig uur mee bezig", vertelt hij. Toch voelt hij zich geroepen dit te doen. "Als wij in Nederland een ramp hebben, zijn we blij dat dit soort teams uit andere landen kunnen komen helpen. En we kunnen zelf ook helpen. Om de overlevingskansen te vergroten moeten we niet de patiënten naar het ziekenhuis brengen, maar het 'ziekenhuis' naar de patiënten."

Alles voor zo’n veldhospitaal moet tot in de puntjes zijn voorbereid. "We schrijven daarom alles uit. Hoe zorgen we voor stroom en schoon drinkwater? Maar ook dingen als: hoe vervoeren we medicijnen en hoe krijgen we die over de grens? Je moet aan zo ontzettend veel dingen denken."

"We hebben structureel financiële steun nodig om dit van de grond te krijgen."

Het proces bevindt zich inmiddels in fase vier van de zeven. Dat houdt in dat alle zaken zijn voorbereid, alle spullen moeten worden aangekocht en dat die nu worden beoordeeld door een mentor van de WHO. "Maar we hebben nog niet alles rond. Voor sommige dingen hebben we gewoon veel geld nodig", legt Jelle uit.

Om alles operationeel te krijgen, heeft de stichting anderhalf miljoen euro nodig. Voor financiële steun zijn ze in gesprek met de overheid. "En iedere keer dat we uitrukken kost dat ook nog eens twee ton. Daarvoor zijn we in overleg met verschillende ministeries. We worden ook al gesponsord door verschillende bedrijven voor bijvoorbeeld medische apparatuur of communicatiemiddelen. We hebben structureel steun nodig om dit van de grond te krijgen."

Lees ook

App ons! 👋

Heb je een foutje gezien of heb je een opmerking over dit artikel? Neem dan contact met ons op.

Download de app en draag het gevoel van hier altijd bij je!