Vader drugsbaron Van Wesenbeeck: "Het is opgeblazen rotzooi"
In het Belgische Hasselt werd maandagmorgen de zaak tegen de vermeende drugsbaron Janus van Wesenbeeck hervat. Verslaggever Bart Oosterveld sprak buiten de rechtszaak de vader van Janus van Wesenbeeck, Grad van Wesenbeeck. Die is niet te spreken over de hele zaak.
"Het is een kwak, opgeblazen rotzooi. Wat die officier vertelt, dat lijkt nergens op", aldus Grad van Wesenbeeck. Van Wesenbeeck is er zich van bewust dat zijn kinderen geen heiligen zijn, maar zoals het nu geschetst wordt in de rechtszaal is het ook niet. "Als je hoort waar de officier van justitie hen van beschuldigt (...) da's belachelijk. En wat er nu weer gebeurt in Nederland, in Breda en Eindhoven. Dat willen ze op mijn zoon afschuiven."
Gewaarschuwd
Grad van Wesenbeeck gaat nog verder en vertelt dat ze allemaal wisten van de infiltranten. "Ik 'ruik' die politieagent. Dan mag die zo schoon zijn als hij wil, ik ruik aan hem dat hij agent is. Ik heb mijn zoon ook nog gewaarschuwd, maar hij wilde niet luisteren."
Ook voor Luk Delbrouck, advocaat van Janus van Wesenbeeck, zijn de infiltranten van de Belgische politie een belangrijk onderdeel van zijn verweer. "De infiltranten hebben aan uitlokking gedaan," zegt de Belgische raadsman. "Mijn cliënt wordt ondermeer verdacht van de invoer van verdovende middelen, maar het initiatief hiervoor is wel degelijk uitgegaan van de undercoveragenten."
Resultaten
Ook is Delbrouck niet te spreken over de wijze waarop de Belgische justitie openheid van zaken geeft in de werkwijze van de undercoveragenten. "Er is 2,5 jaar onderzoek gedaan en wij (de verdediging) krijgen alleen een korte samenvatting van resultaten te zien. Resultaten die ook nog eens alleen van nut zijn voor justitie en zelf krijgen we niets te horen hoe alles werd verkregen. Het kan niet zo zijn dat je 2,5 jaar onderzoek doet en dat er dan wordt gezegd 'Je krijgt niets te zien, alleen dat waar wij wat aan hebben'."
De vader van Janus van Wesenbeeck heeft geen idee hoe de zaak verder gaat lopen. Hij zucht, de zorgen in zijn vermoeide gezicht plooien zich. "Ik hoop dat ze naar huis mogen. Dat verdienen ze ook."