Bevrijding van Eindhoven: Herinneringen aan Bill
In de winter van 1944 kwam de Engelse soldaat Kenneth McIvor-Gill in Eindhoven terecht. Hij werd ingekwartierd bij de familie Vrijdag uit Gestel.
De 79-jarige Riet van Mol-Vrijdag heeft mooie herinneringen aan 'Bill', zoals hij ook wel werd genoemd. Riet vertelt graag over de leuke tijd die de familie beleefde met de soms wat onhandige Engelsman. "Een vriendinnetje zei tegen me, jullie moeten ook een soldaat nemen. Maar dan wel eentje met blinkende knopen, want die hebben chocolade. Bill had een Harley Davidson. Hij was een hele mooie jongen. En hij maakte een enorme indruk op ons."
Moeder noemde hem 'menneke'
"De meiden uit de buurt zagen hem ook wel zitten en zwermden voortdurend om hem heen", zo zegt Van Mol-Vrijdag. "Mijn ouders waren helemaal gek van hem. Hij noemde ze 'momma en poppa'. Mijn moeder noemde hem 'menneke'. Ze vond hem zo schattig, hij was ook nog maar een broekie van twintig. Hij was als een zoon voor haar."
Ontplofte kachel
"Op een avond hadden we het koud. Bill ging weg op zijn motor. Hij kwam terug en sleepte een enorme telefoonpaal mee. Maar het wilde niet branden want het hout was nat. Bill sprenkelde er benzine overheen en ons pap stak het aan. De kachel ontplofte, alle ruitjes lagen eruit. Bill had het wel vaker koud. Ons mam gaf hem op een koude avond een jeneverfles met heet water mee. Op een gegeven moment hoorden we hem roepen. 'Momma, the bottle!' De stop was eraf gegaan en zijn bed was helemaal nat. Dat vond hij toch zo erg."
Sleetjerijden achter de motor
"Wij waren met drie meisjes thuis. We leerden hem touwtje springen. Bill was dol op de kinderen uit de buurt. Het had een keer gesneeuwd. Wij hadden een touw achter zijn Harley gebonden en mochten met onze sleetjes achter hem aan. Ons mam riep dat hij moest uitkijken, maar dat verstond hij niet. Het touw knapte en een deel van de kinderen bleef achter. Bill zag het niet. En wij zeiden lekker niks. We hadden best ver gereden en ze moesten allemaal terug lopen."
Afscheid met tranen
"Maar Bill kreeg een ongeluk met zijn Harley Davidson. Hij lag in het ziekenhuis. We gingen hem opzoeken. Hij had zijn been op dertien plekken gebroken. Er waren in die tijd geen pijnstillers, de tranen liepen over zijn wangen van de pijn. En wij begonnen te huilen. Hij werd teruggevlogen naar Engeland, we hebben hem nooit meer gezien."
Oude communiefoto
"Mijn moeder heeft contact gehouden, maar toen ze stierf, vijftig jaar geleden, hield het op. Tien jaar geleden kregen we een telefoontje, maar ik spreek niet goed Engels. Vorig jaar kregen we ineens enveloppen thuis, met foto's. Hij had nog een oude communiefoto van mij. Dat deed me echt wel wat, dat een man van 89 dat stuurt."
'Net een filmster'
"Bill is goed terecht gekomen. Hij studeerde af aan de universiteit van Leeds en werd rijk. Op hoge leeftijd trouwde hij nog. Met een meisje uit Rusland. En dan bedoel ik ook meisje, ze is in de twintig. Bill is net een filmster."