Ouders betalen kosten van kinderpardon voor asielfamilies Gilze: 'Hoe moeten ze dit anders betalen?'

GILZE - Ouders van Nederlandse kinderen springen in Gilze in de bres voor buitenlandse gezinnen. Die moeten per kind 164 euro ophoesten voor een aanvraag van het kinderpardon. Dan moet de familie ook nog zelf naar de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) in Den Haag reizen om cash te betalen voor zo'n aanvraag

In Gilze en Rijen wonen in verhouding veel buitenlandse families met kinderen die asiel hebben aangevraagd. Het azc Prinsenbosch in de gemeente is een van de grootste in Nederland. “Ik ontdekte per toeval dat gezinnen, soms met drie of wel zes kinderen, per lid van de familie 164 euro per persoon moeten betalen. Ik schrok daarvan", zegt moeder Kim van Dongen.

Met een actie onder ouders hebben ze voor twee gezinnen, een van acht mensen en een van vijf, binnen een paar dagen het benodigde geld bij elkaar gehaald, ruim 2100 euro. "Ik had veel stress van de brief van de IND, met daarin het bedrag van 820 euro voor de aanvraag van het kinderpardon", verzucht Woinshet Demissie uit Eritrea.

Zeven kilo afgevallen
Samen met haar man Ahmed Khalid uit Soedan en hun drie kinderen wonen ze bijna acht jaar in Nederland. "Ik ben heel dankbaar voor de hulp. We krijgen 120 euro per week om alles van te betalen, dus ik zag geen manier om het zelf te betalen." Ze verloor naar eigen zeggen zeven kilo van de stress.

PvdA-raadslid Marielle Doremalen zette zich al vaker in voor een ruimer kinderpardon. Ze hield vorig jaar nog een handtekeningenactie. "De handtekeningen zijn naar de staatssecretaris gestuurd met het verzoek te kijken naar de vele families die goed in onze samenleving geworteld zijn, maar na jaren nog niet wisten of ze mochten blijven." De aanpassing van het kinderpardon was daarom een opluchting.

Maar tot haar verbazing moeten mensen nu dus 164 euro per persoon betalen, als een soort legeskosten. "Ik heb inmiddels contact met de Tweede Kamerfractie van de PvdA. Ik vind dat we hier iets aan moeten doen."

Ondertussen zijn ze in Gilze heel tevreden over de manier waarop ze elkaar helpen in het dorp. "Duim omhoog voor de saamhorigheid hier", zegt Kim. "Maar mijn duimen gaan omlaag als het gaat over deze regeling, over de wijze waarop we in Nederland met elkaar omgaan."

Trots op mama
Zoon Thijs is trots op zijn mama Kim. Hij heeft een buitenlands klasgenootje en twee jongens in zijn voetbalteam die asiel hebben aangevraagd en weet hoeveel stress zij voelden. "Ik bedank alle mensen die geld hebben gegeven, dat vind ik superfijn."