Bas Verwijlen als olympische sporter gewoon aan het werk bij de politie: ‘Schermen is nu lastig’

DEN BOSCH - Met koorts op bed of met een gebroken been veel uren op de bank doorbrengen. Voor veel mensen is sport op tv dan een uitkomst. Maar met het coronavirus is dat geen optie. De sportwereld ligt ook voor het grootste gedeelte stil. Hoe kijken de sporters zelf naar de huidige situatie? We belden erover met schermer Bas Verwijlen.

Bas, kom je de dagen nog een beetje door?
“Dat gaat goed. Ik ben gewoon aan het werk. Ik ben een van de weinige olympische sporters – of misschien wel de enige – die naast de sport moet werken. De afgelopen dagen was ik niet helemaal fit, dus heb ik het qua training rustig gedaan. Maar ik train ook gewoon. Ik heb een gym thuis en we hebben een tuin waar ik wat kan doen. En we hebben een kindje daarmee gaat de tijd snel.”

Gewoon aan het werk, maar anders dan anders is dat nu wel, vanuit huis.
“Ja, dat is wel even aanpassen. Ik ben recruiter voor de nationale politie in Oost-Brabant. Er lopen eigenlijk twee processen. We moeten de klassen vullen, zorgen dat er nieuwe agenten komen. En daarnaast zie je ook veel mensen door solliciteren. Die ambiëren een andere functie bij de politie. Samen met mijn collega’s zorg ik daar voor de begeleiding. Maar waar ik normaal naar Den Bosch ga voor een intake, is het nu vanuit huis werken met video’s en videobellen.”

Je combineert het werk altijd al met trainen. Met trainen moet nu alles in of rondom huis, lukt dat?
“Dat is lastig. De laatste jaren train ik wel veel thuis. Maar schermen is nog altijd een belangrijk onderdeel van de training. En dat ligt stil. Ik heb nog wel wat dingen op de muur gehangen, waar ik op kan steken. En soms zet ik mijn vrouw voor me neer, die heeft bij de Italiaanse ploeg gezeten. Maar het is toch anders.”

Ik heb wat dingen op de muur gehangen en soms zet ik mijn vrouw neer om te schermen, maar het is toch anders.

Eigenlijk zou je vandaag vanuit Argentinië terugkeren naar Nederland, met de zekerheid van deelname aan de Olympische Spelen. Hoe frustrerend is het dan dat je de afgelopen dagen al thuis was?
“Het was het laatste toernooi, daarna had ik waarschijnlijk zeker geweest van een olympisch ticket. Dat ben ik nu nog niet. De onduidelijkheid die er is, dat vind ik vooral heel vervelend. Natuurlijk is gezondheid het belangrijkste. Sport staat op nummer twee. Maar voor een topsporter staat een groot deel van het leven in het teken van de sport. Dat nu niet duidelijk is wat er gaat gebeuren, is lastig. Mijn hele planning was op 22 maart gericht, dan zou ik me geplaatst moeten hebben. En daarna zou 26 juli de dag zijn. Ik heb daar alles omheen gepland.”

Hoe groot zijn de gevolgen voor jou als er een andere datum komt voor de Olympische Spelen?
“De vraag is dan ook: is het twee maanden of wordt het 2021? Twee maanden gaat nog wel. Een jaar is anders. Ik ben ook geen achttien meer. Daarnaast heb ik een normale baan. Het is de vraag of ik in die periode vrij kan krijgen. Maar ook of ik vrij kan krijgen voor de toernooien daarvoor. Het is niet duidelijk of ik dan genoeg vakantiedagen op kan nemen. Nu heb ik alles precies zo geregeld dat het kan.

Maar de volksgezondheid blijft het belangrijkste. Mijn vrouw komt uit Italië, daar is de situatie op dit moment helemaal erg. We hebben het over sport, terwijl andere mensen vechten voor hun leven. Mijn vrouw is weer zwanger, we hebben een kleine lopen. Wat dat betreft is het gezin natuurlijk gewoon het belangrijkste.”