Prinsenbeek al 25 jaar bij Breda: verzet is verdwenen maar de pijn blijft - Omroep Brabant
Video

Prinsenbeek al 25 jaar bij Breda: verzet is verdwenen maar de pijn blijft

27 december 2021 om 12:00
nl
Wachten op privacy instellingen...
Het is een zwarte bladzijde in de geschiedenis van Prinsenbeek: de gemeentelijke herindeling in 1997. Op 1 januari is het precies 25 jaar geleden dat het dorp na maandenlang verzet werd ingelijfd door de gemeente Breda. Nu een kwart eeuw na dato, ligt die annexatie nog steeds erg gevoelig.

Tussen de Mark en het Liesbos,
Tussen ’t Haagje en de Leur,
Daar ligt, leunend tegen de spoorlijn,
’n Durpke vol leven en vol kleur.

Zo begint het volkslied van het chauvinistische kerkdorp aan de westzijde van Breda. Maar in 1996, een jaar voordat gemeentes in Nederland veelal gedwongen werden tot een fusie, voerden heel andere klanken de boventoon.

Ad van Melis en Marinus van Amerongen herinneren het zich als de dag van gisteren. Hun dorp domineerde dat jaar in de vaderlandse media. Actie op actie werd gevoerd om Den Haag duidelijk te maken dat de gemeente Prinsenbeek zelfstandig door moest gaan.

"Wij laten ons niet inpakken, was de slogan”

Ad was destijds ambtenaar in Prinsenbeek en stond tussen de gemeente Prinsenbeek en de actievoerders. “Omdat de gemeente zelf geen acties mocht houden, werd een burgercomité opgericht. De ludieke acties van het comité hadden een behoorlijke impact”, vertelt Van Melis.

Hij doelt daarmee onder meer op het meest opvallende protest in maart dat jaar. In de ijzige kou stond Marinus die toen actieleider was, samen met een hoop Bekenaren het gemeentehuis op de Markt met zwart plastic in te pakken. “Geïnspireerd door de kunstwerken van Christo. Wij laten ons niet inpakken, was de slogan”, zegt Van Amerongen nog altijd trots.

"Prinsenbeek da's andere koek."

Inwoners van Prinsenbeek verenigden zich niet alleen, maar voelden zich ook echt één. Strijdlustig zongen ze massaal het speciaal geschreven actielied mee. Op de muziek van het lied ‘15 miljoen mensen’ vonden ze nog een manier om hun onvrede over de aanstaande annexatie te uitten:

Mensen mensen mensen,
in dat dorpje langs de rijksweg,
Die moeten niet zomaar bij Breda,
Die laat je zelfstandig.

Maar aan de gedroomde toekomst, waarvoor de toenmalige burgemeester De Vet zich hard maakte, kwam abrupt een einde. Leek een onafhankelijk Prinsenbeek aanvankelijk nog gesteund door de landelijke en provinciale politici, het nieuwe Paarse kabinet was echter onverbiddelijk. Zelfs de ludieke actie ‘Prinsenbeek da’s andere koek’ waarbij enkele inwoners peperkoek bij alle ministers en Kamerleden in Nederland bezorgden, kon daar niets aan veranderen.

"Prinsenbeek gij bent een parel."

Nu, december 2021, is het bovengrondse verzet inmiddels verdwenen, maar het sentiment is gebleven. Zo nu en dan uit zich dat bijvoorbeeld op de plaatsnaamborden van Prinsenbeek. Dan is opeens het onderschrift ‘gemeente Breda’ met graffiti onleesbaar gemaakt. En voor veel inwoners is het nog altijd onaangenaam wanneer hun buurstad Breda in één adem wordt genoemd met hun Prinsenbeek.

De oude wond is dicht, maar helemaal genezen duurt lang. Ad en Marinus zijn ‘Op De Beek’ geworteld. Ooit naar Breda verhuizen is onbespreekbaar. Net zoals in het volkslied verder wordt bezongen:

Daar ligt voor mij ’t mooiste plekske,
Waar ik kan lachen en waar ik huil,
Prinsenbeek gij bent een parel,
Die ik voor geen andere plek verruil.

App ons!

Heb je een foutje gezien of een opmerking over dit artikel? Neem dan contact met ons op.