Natasja's kinderkamer is volgepropt met tweedehands kleren: 'Wie helpt me?' - Omroep Brabant
Video

Natasja's kinderkamer is volgepropt met tweedehands kleren: 'Wie helpt me?'

10 februari om 15:04 • Aangepast 17 februari om 17:04
nl
Wachten op privacy instellingen...
Natasja Verhoeven wil een kledingbank beginnen voor minima. Ze heeft de kamer op de eerste verdieping van haar rijtjeshuis in Goirle van onder tot boven volgestouwd met dozen en tassen met kleding. Dat is een probleem, want het moet eigenlijk de slaapkamer van de jongste worden. “Het staat hier te vol. Ik kan het niet meer kwijt.” Daarom is ze op zoek naar een goede locatie.
Profielfoto van Tom van den Oetelaar
Geschreven door

Geen voedselbank, maar een kledingbank, om minima in de regio Tilburg te helpen aan goede, nette kleren. Dat is Natasja's droom. Maar als ze in haar kamer vol kleding staat, kijkt ze mistroostig om zich heen.

In drie maanden tijd heeft ze een enorme berg kinder-, heren- en dameskleding gekregen in alle maten. “Ik kan nu even niets meer aannemen. Want als ik het nog meer ga volstoppen, ben ik bang dat ik overloop.”

“Wij weten als geen ander hoe het is om het met minder te doen.”

Natasja weet waarover ze praat. Haar gezin zit in de schuldsanering en is afhankelijk van de voedselbank: “Wij weten als geen ander hoe het is om het met minder te doen. We hebben weekgeld. Bij de voedselbank zie ik steeds meer kinderen komen waarvan ik denk: die verdienen ook leuke kleding. Maar ouders kunnen dat van hun weekgeld niet betalen.”

Natuurlijk zijn er ook kringloopwinkels die tweedehands kleding hebben. En al zijn kleren daar niet duur, voor mensen met financiële problemen kan dat toch nog te veel zijn.

Omdat Natasja ook afhankelijk is van bijstand, is het extra lastig haar kledingbank op te zetten: “Als ik donaties krijg, zien ze dat als inkomen. Maar ik wil dit zó graag. Dus ik heb hulp gezocht via Maatschappelijk Werk. Maar ze hebben te weinig mensen, het is te druk.”

"Ik leef in een soort pakhuis."

Ondertussen kloppen er vaak mensen bij haar aan omdat ze kleding willen schenken: “Ik zeg wel ja, maar eigenlijk kan het helemaal niet. Ik leef in een soort pakhuis. Ik zeg altijd maar: in de klerezooi.”

Natasja hoopt nu dat er een andere organisatie is die haar wil helpen met een ruimte: "Waar ik mijn droom waar kan maken: een kledingbank, waarmee ik mensen twee keer per jaar kleding kan geven.”

App ons!

Heb je een foutje gezien of heb je een opmerking over dit artikel? Neem dan contact met ons op.