Kleine Zohra (9) traint haar acht sledehonden nu in Brabantse sneeuw
Trappelende poten, strakke lijnen en luid geblaf vullen een bos bij Eindhoven. Tussen de indrukwekkende sporthonden staat de 9-jarige Zohra Donkers uit Veldhoven. Terwijl leeftijdsgenoten naar ballet of hockey gaan, traint zij sledehonden. Deze keer in de Nederlandse sneeuw.
Klein van stuk, maar groots van droom: “Ik wil wereldkampioen worden,” zegt ze met volle overtuiging.
Zohra groeit letterlijk op tussen de honden, maar dit zijn geen normale huisdieren. “Dit zijn sledehonden”, legt ze uit aan de NOS terwijl ze een tuig vastpakt.
Het zijn geen klassieke Husky’s, maar een mix van verschillende rassen, vooral jachthonden, speciaal gefokt voor kracht en snelheid in de sledehondensport.
Wat is sledehondensport?
Sledehondensport is een sport waarbij getrainde honden een slee of kar trekken. De honden worden geleid door een bestuurder, de musher, en moeten hun snelheid, kracht en uithoudingsvermogen combineren om het parcours zo snel mogelijk af te leggen.
''Het zijn echte sporters''
Ze weet precies wie wie is: “Kopekkie, Beno, Chavonelle, Hindley, Carapaz, Jees, Koes en Axelie,” zegt ze moeiteloos. De namen zijn geen toeval, want ze zijn vernoemd naar wielrenners. “Dat komt omdat deze honden ook echte sporters zijn”, vult ze aan.
Dat is geen overdrijving. Sledehondensport is topsport. “Tijdens wedstrijden leggen teams meerdere dagen achter elkaar parcoursen af van 14 tot 16 kilometer. Alles draait om snelheid, uithoudingsvermogen en tactiek”, legt vader Stefan uit.
“Voorop staan de slimsten, achterop de kracht.”
Een team is zorgvuldig opgebouwd. Voorop lopen de leidhonden. “Die moeten slim zijn en de commando’s kennen”, vertelt Zohra. “Zij moeten het team meenemen. Vaak zijn dat vrouwtjes'', vertelt ze lachend. Achterin lopen de sterke mannen die voor de power zorgen. Zohra helpt volop mee: inspannen, lijnen vastmaken, honden positioneren.
“Je moet vertrouwen hebben in de honden.”
Bijsturen doet de bestuurder nauwelijks. Omdat je achter de honden staat, kan je ze geen kant op duwen. “Je moet vertrouwen hebben”, legt Zohra uit. “De honden moeten naar jou luisteren.” Bij snelheden van 34 tot 35 kilometer per uur, met pieken tot 42, is dat vertrouwen cruciaal.
''We doen dit samen.''
De successen zijn groot: twee keer Europees kampioen, één keer tweede van de wereld. Toch draait het voor de familie om meer dan winnen. “We doen dit samen”, zegt Zohra. “Dat maakt het leuk.”
Thuis combineert Zohra haar sport met school. “Ik krijg acht weken vakantie en dan kies ik zelf wanneer ik online les volg”, vertelt ze. Zo kan ze mee naar wedstrijden in Noorwegen en Scandinavië zonder dat haar schoolwerk blijft liggen.
Haar droom? Die is helder. “Ik wil later wereldkampioen worden.” En ze is ervan overtuigd dat als ze hard door blijft trainen dit ooit gaat lukken.
