Vader en beste vriend van Dakar-belofte is trots: 'En dat voor een snotaap' in Eindhoven

Marnix Leeuw (20) uit Eindhoven is als jongste coureur een opvallende verschijning in de Dakar Rally. De liefde voor racen kreeg hij van zijn vader Marc, die zelf vier keer de zwaarste rally ter wereld reed. “Marnix heeft goede eigenschappen van zijn moeder gekregen, zoals zijn karakter", zegt Marc. "Van mij het verkeerde, zoals meedoen aan Dakar.”

Iedere etappe van de Dakar Rally is Marc Leeuw in het bivak om Marnix vooraf succes te wensen en na afloop binnen te halen. Tijdens de etappes volgt hij al kijkend op zijn telefoon vol spanning de verrichtingen van zijn zoon. “Marnix heeft veel minder stress, die maak je niet zo snel de pis lauw. Hij kent alleen wat gezonde wedstrijdspanning.”

Die stress bij Marc heeft overigens niets te maken met het geloof in zijn zoon. “Ik heb heel veel vertrouwen in Marnix en de rest van de crew. Dat zijn rustige gasten met kennis en rally-ervaring. Ik vind het vooral spannend of de truck het iedere etappe volhoudt. Over de veiligheid ben ik niet bang. Dit is de meest veilige manier van autosport.”

Marnix kreeg de liefde voor de rally van vader Marc. Al kende die niet bepaald een succesvolle start van zijn racecarrière. Terugdenkend aan zijn eerste Dakar-deelname in 2007 beschrijft hij zichzelf als een kluns achter het stuur. “Ik zat zonder enige rally-ervaring aan de start”, zegt Leeuw die mede dankzij zakelijke contacten de kans kreeg om te starten. “Ik moest drie tientjes overmaken en een paar rondjes rijden voor een internationale licentie. Eerlijk gezegd wist ik niet eens de betekenis van de vlaggen in de rally.”

De eerste Dakar Rally werd niet wat hij ervan had verwacht en de truck viel een dag voor de rustdag uit. “Als je mij achteraf in december 2006 had gevraagd om zonder financiële consequenties te stoppen, dan had ik dat gedaan. We hadden niet uit hoeven vallen, maar er speelden teveel dingen. De truck stond na de rally bij ons op de zaak en het liefst had ik ‘m in de fik gestoken. Het deed veel pijn en was een flinke knauw voor mijn zelfvertrouwen.”

Lachen, gieren en brullen
De droom van de Dakar Rally liep uit op een nachtmerrie. Totdat een vriend van Leeuw hem enthousiasmeerde om andere rally’s te gaan rijden. “Hij was navigator, regelde een monteur en we gingen met z’n drieën naar Hongarije. Dat was alleen maar lachen, gieren en brullen en we waren niet bezig met het resultaat. Totdat we de laatste dag op het scherm zagen dat we hadden gewonnen.”

Het drietal reed een paar jaar rally’s en in 2009 kocht Leeuw een nieuwe truck. In 2012 was het tijd voor de Dakar Rally. “Die hebben we met twee vingers in de neus uitgereden, het was heel relaxed.” Na uiteindelijk vier Dakar Rally’s en diverse andere rally’s vond Marc het het juiste moment om te stoppen. Nu wat jaren later is hij terug bij de rally der rally’s, maar dan als vader en beste vriend van zijn zoon Marnix.

Vorig jaar zat Marnix als navigator in de buggy bij coureur Sander Derikx, deze editie zit hij als jongste coureur in de truck. Marc: “Ik zag altijd wel dat hij talent heeft, maar na een cursus zei Mitchel van den Brink (bekende Dakar-deelnemer) dat hij een serieus talent is. Dat hij nu in de truck zit, maakt me erg trots. En weet je wat extra knap is? Marnix heeft zelf zijn budget bij elkaar gesprokkeld.”

Het belangrijkste doel van Marnix Leeuw is het uitrijden van de Dakar Rally. Zijn vader en tevens beste vriend ziet in hem een potentiële topcoureur. “Hij moet eerst gaan zien dat hij een goede klassering kan rijden en of hij het leuk vindt. Als er daarna serieuze grote partners zijn die in hem structureel investeren, dan heeft hij zoveel mogelijkheden. Ik vind het knap hoe constant hij nu al presteert. En dat voor een snotaap van 20 jaar."