Het was oktober 2020 toen politieagent Jeroen Leuwerink uit Asten om het leven kwam. Tijdens zijn avonddienst werd hij geraakt door een auto. Wat verandert er als jouw broer ineens uit het leven wordt gerukt? Martijn Leuwerink vertelt erover in de podcast ‘Ode Aan Mijn Broer.’

‘Nu ben je weg, verdwenen na een heldendaad. Je leven gedroomd en een aantal dromen geleefd', is een passage uit een van Martijns gedichten. Hij wilde na de dood van Jeroen wat voor zijn broer betekenen en schreef in 2023 een bundel. “Door deze podcast ben ik deze bundel weer gaan lezen. Toen bedacht ik me dat ik die gewoon al anderhalf jaar niet meer open heb gedaan”, vertelt hij.

Podcastmaker Iris Schut praat in de aflevering met Martijn over de gedichten en over de moeilijke tijd na de dood van zijn broer. In de serie ‘Ode Aan Mijn Broer’ gaat Iris in gesprek met lotgenoten. Ze heeft zelf haar broer verloren tijdens een steekpartij toen hij een ruzie wilde sussen.

Zwaailichten als waarschuwing
Jeroen was die ene avond met een collega aan het werk. De agenten wilden op de provinciale weg N270 bij Nuenen een aangereden das van de weg halen. Ze zetten hun zwaailichten aan als waarschuwing voor ander verkeer.

Op het moment dat Jeroen een schop uit de kofferbak wilde pakken, ging het gruwelijk mis. Een Helmonder was achter het stuur afgeleid door zijn mobiel en reed in op de politieauto en de agenten. Jeroen kwam om het leven en zijn collega raakte zwaargewond.

Beeld van de politie veranderd
Voor Martijn is de afgelopen jaren onder meer het beeld van politieagenten veranderd. “Het wordt altijd maar als vanzelfsprekend gezien dat ze maar gewoon het werk moeten doen”, zegt hij. “We staan er denk ik niet altijd bij stil wat zij daarvoor over moeten hebben.”

Als agent wilde hij de weg vrij maken voor de veiligheid van een ander. Maar die taak is hem fataal geworden. “Dat deed hij ook zodat de man die op zijn telefoon zat veilig verder kon rijden.”

Het ongeluk van zijn broer heeft bij hem persoonlijk ook sporen nagelaten. Zo vertelt hij over het gevoel van kwetsbaarheid dat hij ervaarde in het verkeer. “Elke keer als ik op de fiets ergens naartoe ging, keek ik toch altijd stiekem achter me. Zit er een auto achter me? Zit de bestuurder wel op te letten?”

Moeite met snelheid maken
Vooral met rijden op de snelweg heeft hij moeite gehad. Het was voor hem een hele stap om snelheid te maken met een auto. “De man reed 83 kilometer per uur toen hij mijn broer doodreed. Ik heb er in het begin echt wel moeite mee gehad om sneller te gaan rijden dan 83, omdat je weet dat het zo’n klap geeft”, licht hij toe.

Martijn hoopt zijn broer trots te kunnen maken hoe hij na zijn dood is verder gegaan met zijn leven. Dat besefte hij zich ook toen hij besloot zijn gedichtenbundel 'Levenslang' te schrijven. "Als ik hem straks inderdaad weer zie, dat ik tegen hem kan zeggen: moet je eens zien wat ik ervan gemaakt heb. Voor jou."