Roosendaal komt samen en koopt massaal speldje voor oud-sjampetter met ALS in Roosendaal

“Hartverwarmend!”, typt Michel Wouters (66) op zijn telefoon. Spreken kan de oud-sjampetter van Tullepetaonestad inmiddels niet meer. Tweeënhalf jaar geleden kreeg hij te horen dat hij ALS heeft. Zijn dochters en vrouw bedachten een speldjesactie waarvan de opbrengst bedoeld is voor onderzoek naar de ongeneeslijke zenuwziekte. En dat hebben ze geweten: in amper een week tijd werden er bijna duizend speldjes verkocht. 

“Het lijkt wel alsof iedereen in Roosendaal een speldje wil hebben, ongelooflijk”, zegt dochter Laura aan de salontafel. Michel steekt ondertussen goedkeurend zijn duim in de lucht. Vanwege zijn gezondheidssituatie is hij gebonden aan een rolstoel: “Michel kan met moeite nog wel eventjes staan, maar spreken en slikken lukt niet meer”, verduidelijkt zijn vrouw Samantha. 

Michel Wouters is dankzij zijn rol als sjampetter (veldwachter) 'wereldberoemd' in Roosendaal. Hij maakte acht jaar lang deel uit van het prinselijk gevolg in Tullepetaonestad. “Iedereen kent Michel en Michel kent iedereen”, zegt zijn goede vriend en oud-hoogheid Erich van Hooij. “Michel is een warme persoonlijkheid die voor het carnaval in Roosendaal heel veel betekent. Zelfs nu hij ziek is, wordt er nog veel waarde gehecht aan zijn mening."  

Tijdens carnaval in 2023 zag Erich dat het niet zo goed ging met zijn vriend. “Michel vroeg steeds aan mij of ik iets aan hem merkte. Zelf had hij toen kennelijk al in de gaten dat er wat aan de hand was”, legt hij uit. “Hij sprak een beetje met een dubbele tong terwijl hij niks gedronken had”, verduidelijkt Samantha. In de weken na carnaval ging Michel verder achteruit: “Eerst dachten we nog dat hij een TIA had gehad totdat de dokter kwam met de vreselijke diagnose.”

“Het is een slopersziekte”, tikt Michel op zijn telefoon. Samantha: “We zien dat hij langzaam achteruitgaat nu ook zijn nekspieren slechter worden." Michel gaat één keer per maand als proefkonijn naar het ziekenhuis in Utrecht. Daar geven ze hem een infuus met een nieuw medicijn, waarvan ze hopen dat het effect heeft. "Hij krijgt ook een bestaand medicijn en hij heeft ’s nachts ondersteuning met ademen. Hierdoor is het allemaal iets rustiger geworden. Maar het blijft natuurlijk gewoon verschrikkelijk”, zegt zijn vrouw. 

Ondanks het trieste vooruitzicht blijft Michel er nuchter onder omdat het volgens hem ‘is zoals het is’. En door de speldjesactie leeft hij helemaal op. “We krijgen zulke lieve reacties. Hij komt ’s morgens zelfs met zijn handen omhoog de douche uit. Je ziet dat alle positiviteit hem goed doet. Hij krijgt er energie van”, stelt Laura. 

Laura kreeg vorige week de bestelling van vijfhonderd speldjes binnen:  “Ik heb meteen diezelfde avond op Facebook aangekondigd dat mensen ze voor elf euro per stuk konden kopen. De ochtend daarna was meteen alles verkocht. Daarop besloten we er nog tweehonderd bij te bestellen, maar ook dat bleken er te weinig. Uiteindelijk hebben we nu vierhonderd speldjes extra gekregen maar die zijn ook weer zo goed als uitverkocht.”

Het liefst zou Laura nog meer speldjes bij willen bestellen maar door de viering van Chinees Nieuwjaar ligt de productie even stil. Pas na carnaval worden er weer nieuwe speldjes gemaakt. “Ik hoop dat mensen die een speldje bestellen, ze ook nog op een later moment willen hebben. Bijvoorbeeld tijdens Halfvasten”, zegt haar moeder. 

Ondertussen zijn er naast de speldjesverkoop ook allerlei andere initiatieven ontstaan die de inzamelingsactie ondersteunen, zoals een veiling en een bingo. Volgens Erich van Hooij is dit daarom nog maar het begin. “Ik verwacht dat het tijdens carnaval helemaal losgaat. Carnaval is immers ook het feest met een lach en een traan.” 

“Michel is begonnen als bierdrager bij ons zeulbandje Vaneiges en hij werd later actief binnen de carnavalsstichting. Eigenlijk is hij niet weg te denken tijdens carnaval. Hij zal daarom nu ook zeker zijn gezicht laten zien", weet Erich. "Michel bekijkt het per dag.”  

“Mooi kun je het allemaal niet noemen, want de aanleiding blijft natuurlijk verdrietig. Maar het doet Michel en ons heel goed dat er zoveel mensen meeleven”, benadrukt Samantha. "Daar zijn we hier groots in", laat Michel even later zien op zijn telefoon, met  een glimlach op zijn gezicht.