Carnaval met een lach en een traan voor Michel Wouters uit Roosendaal. De oud-sjampetter van Tullepetaonestad heeft ALS en dit is waarschijnlijk de laatste keer dat hij naar de optocht kan komen kijken. Veel Roosendalers komen even bij hem langs om hem de hand te schudden of een knuffel te geven. "Mooi, maar ook heel confronterend en een beetje verdrietig." 

In zijn rolstoel zit Michel Wouters (66) langs de kant bij de optocht in Tullepetoanestad. Af en toe zwaait hij mee op de muziek. Michel is jarenlang sjampetter (veldwachter) geweest en iedereen kent hem in Roosendaal. Dat is dan ook te zien aan alle mensen die Michel de hand komen schudden. Sommigen stappen er zelfs even voor uit de optocht. 

"Geweldig!" typt Michel op zijn telefoonscherm. Door zijn ziekte kan hij niet meer praten en communiceert hij via zijn telefoon. Hij geniet zichtbaar en is blij dat hij de optocht vandaag kan kijken. "Toppie, vooral met al deze leutige mensen", typt hij.  

Zijn vrouw Samantha staat naast hem. Tweeënhalf jaar geleden kregen ze het vreselijke nieuws te horen dat Michel ALS heeft. "Het is een sloopziekte, zoals hij het zelf altijd noemt. Alle functies en spieren worden langzaam minder. Het begon met zijn stem en nu vallen ook de handen en benen uit." 

Vroeger was Michel bierdrager bij het bandje Vaneiges en later was hij actief binnen Stichting Carnaval Roosendaal. Maar een actieve carnaval zit er niet meer in. Samantha: "Het is anders dan anders. Normaal gingen we altijd 's avonds weg met carnaval, maar dat gaat nu niet meer. Alles wat hij nog mee kan doen in de middag dat vinden we leuk."

Als verrassing staat de band Vaneiges muziek te maken op de plek waar Michel de optocht kijkt. Deze carnaval voelt dubbel voor Samantha. "Het is heel mooi om te zien dat zoveel mensen hem een hand komen geven. Maar ook heel confronterend en ook wel een beetje verdrietig", zegt ze geëmotioneerd. 

Ook voor goede vriend en oud-hoogheid Erich van Hooij is het een bijzondere middag. "Sowieso met het lekkere weer en de drukte, maar vooral omdat Michel erbij is. Het is een man met een groot hart." Hij vindt het mooi om te zien dat zoveel mensen zijn vriend komen groeten. "Het is heel bijzonder. We krijgen sowieso veel aandacht in Roosendaal. Er komen veel mensen bij hem op bezoek en je kunt hem eigenlijk nergens blijer mee krijgen."

Het was niet vanzelfsprekend dat Michel vandaag bij de optocht kon zijn. "De ene dag gaat het goed en de andere dag minder. Hij moet zijn energie echt doseren", vertelt Erich. "Als hij hier bij wil zijn, dan moet hij het straks thuis bekopen. Dat weten we allemaal, maar ik denk dat hij er ook echt energie krijgt van de optocht." 

Samantha startte samen met haar dochters een speldjesactie, waarvan de opbrengst naar onderzoek voor ALS gaat. "In de eerste vierentwintig uur hadden we al meer dan vijfhonderd speldjes verkocht. Er komen weer nieuwe aan, dus we hopen dat iedereen die een speldje wil bemachtigen er ook eentje kan krijgen." Voor nu is Samantha al heel bij met dit moment. "Dit is al genieten, totdat hij moe wordt natuurlijk, dan is het klaar en moeten we naar huis."

Vriend Erich hoopt dat Michel er volgend jaar weer bij is. "We hopen natuurlijk niet dat dit zijn laatste optocht al zijn, we hopen gewoon weer op een mooie zomer en dan weer op een mooie carnaval. Als je positief blijft dan kom je een heel eind wat dat betreft", zegt hij hoopvol.