Ze was klein, had een zachte vacht en paste precies in hun handen. De nieuwe eigenaren van cockapoo Jipp waren op slag verliefd. Pas later kwamen de vragen. Waarom zat de moederhond niet bij de puppy’s? Waarom was de betaling contant? En waarom werd er gelogen over de gezondheid van de ouders van de pup? Uiteindelijk escaleert de zaak zo dat de politie zelfs bij de nieuwe eigenaren aan de deur komt. 

Achteraf lijken het duidelijke rode vlaggen. Maar op het moment zelf overheerst emotie. Jaarlijks worden in Nederland tienduizenden puppy’s verkocht, een deel daarvan komt uit de malafide handel. Toch blijven veel kopers stil wanneer blijkt dat ze bij een foute fokker zijn geweest.  Uit angst, schaamte of schuldgevoel.

Klaas Eriks (70) niet. Hij kocht een pup bij een handelaar in Best waar Omroep Brabant meerdere mensen over sprak en had er achteraf geen goed gevoel over. Het was het startschot van jarenlang onderzoek. “We hebben 2500 euro betaald voor onze hond. Een hoog bedrag, maar omdat we dachten dat we te maken hadden met een goede fokker, was het voor ons acceptabel. Ik heb meerdere keren om een factuur gevraagd, maar die kon niet worden verstrekt. De betaling moest bovendien contant.”

Honderden pups per jaar
Volgens Eriks ging de fokker geraffineerd te werk. “We kregen de hond meteen in onze armen gedrukt en waren op slag verliefd.” In de advertentie stond dat de pup in huiselijke kring was opgegroeid en dat het om een gelegenheidsnestje ging. Achteraf ontdekte Eriks dat de fokker in werkelijkheid honderden honden per jaar verkocht.

De start van puppy Jipp verliep goed, al vielen Eriks meteen wel een paar dingen op. “Onze hond stonk enorm toen we haar mee naar huis namen”, vertelt hij. Toch bleek Jipp bij een controle door hun eigen dierenarts gezond. Tot een paar weken later Eriks tijdens het uitlaten van de hond een knakkend geluid vaststelt. “Röntgenfoto’s toonden aan dat Jipp slecht ontwikkelde heupen heeft en dat ze een heupkom mist. Dit terwijl de fokker had gezegd dat haar ouders röntgenologisch getest waren en niets mankeren.”

Gelogen over moederhond
Toen Eriks met zijn bevindingen naar de fokker ging, kreeg hij te horen dat ze Jipp mochten terugbrengen. “Dat doe je natuurlijk niet, Jipp was al vanaf de eerste dag onderdeel van ons gezin en het voelde niet goed om haar terug te brengen naar deze fokker.” Ook vroeg Eriks de foto’s op van de moeder en vader van Jipp. Na weken wachten ontving hij deze. “Het kon de moederhond van onze hond helemaal niet zijn. De foto’s zijn een aantal weken voor Jipp’s geboorte gemaakt, en de zogenaamde moederhond op de röntgenfoto’s was niet drachtig.”

Politie aan de deur
Eriks besloot actie te ondernemen. Hij maakte melding van de fokker bij de NVWA, dierenwelzijnsorganisatie House of Animals, Marktplaats, de gemeente Best en de politie in Best. Via Facebook kwam hij in contact met een groep van ongeveer tachtig andere kopers. “Ook om anderen te waarschuwen heb ik mijn verhaal op Facebook geplaatst. Bij dat verhaal heb ik een foto van de fokker toegevoegd. Toen kreeg ik gelijk politie aan de deur en moest ik een balkje voor zijn gezicht plaatsen.”

Eriks betreurt het voorval. “Al jaren kan deze fokker ongestoord te werk gaan. Hij zet meerdere keren per maand een nieuw nestje op Marktplaats. Ik snap dat privacy een groot goed is, maar deze fokker moet gestopt worden.”

Melden niet zonder risico
Dierenwelzijnsorganisatie House of Animals ziet dat kopers vaak onterecht worden weggezet als naïef. Oprichtster Karen Soeters zet zich al jaren in tegen de malafide hondenhandel. “Er zijn veel vooroordelen over kopers. Maar het zijn niet de mensen die voor een euro op de eerste rij willen zitten.”

Volgens Soeters is het melden van misstanden niet zonder risico. “Er wordt ontzettend veel geld verdiend in deze wereld en op het moment dat er negatieve uitingen zijn over fokkers of handelaren heeft dat vaak gevolgen. Het is daarom heel dapper als mensen naar voren stappen en melding maken.”

Dilemma voor kopers
Uit gesprekken met kopers komt een beeld naar voren dat veel van hen tijdens het bezoek aan een fokker twijfelden. Ze zagen signalen die niet klopten, maar wilden de pup niet achterlaten in een situatie die voor hen verkeerd voelde. Het idee dat het hondje beter af is bij hen, gaf de doorslag. Ondanks dat ze daarmee de handel in stand houden.

Anderen draaien juist om. “Dit kan niet goed zijn voor de moederhonden”, zegt een geïnteresseerde die besloot af te zien van de koop.

Volgens dierenarts Piet Hellemans, betrokken bij onder andere Stichting Dierenlot, begint verandering bij de consument. “Als iemand per se een pup én een rashond wil, ontkom je bijna niet aan hondenhandel. Dat is vaak malafide en soms illegaal.” Zijn advies: adopteer een hond uit het asiel in plaats van een pup te kopen.

Hoe is het nu met Jipp
Volgens Eriks is Jipp nu een aanhankelijk en lief hondje, al blijft ze schrikkerig en angstig. Met haar gezondheid gaat het naar omstandigheden redelijk goed. Tijdens het uitlaten is soms een knakkend geluid te horen en af en toe schiet haar achterpootje even 'op slot'. Maar na wat massage kan ze meestal weer verder, al hinkt ze soms wanneer het niet goed zit. Mocht het nodig zijn, dan overweegt Eriks in overleg met de dierenarts een operatie: “We kiezen altijd voor wat het beste is voor Jipp.”

Wil je reageren op dit verhaal of heb je een tip over de rol van dierenartsen in de hondenhandel in Brabant? Mail de onderzoeksredactie of bereik ons 100 procent anoniem via Publeaks.